Inacabada, é sen dúbida a obra máis angustiosa do escultor. É a última na que traballou ata uns días antes de morrer aos 89 anos. Miguel Anxo empezáraa 12 anos antes, arredor de 1552, e logo abandonouno. Cando o retoma en 1563, rompe o primeiro corpo de Cristo -desta primeira versión aínda temos un brazo desprendido do bloque principal- para esculpilo, cunha intuición sublime, no propio corpo da Virxe, coma se ela debía xeralo de novo para darlle a súa morte espiritual. De aí a total e conmovedora fusión de nai e fillo, na que semella case imposible saber cal dos dous leva o outro. Ademais da audacia da súa concepción, a Pietà Rondanini chama a atención sobre todo pola súa ruptura total coa estética estritamente renacentista da Pietà en Roma. Con máis de medio século de diferenza e nos dous extremos da vida do artista, as dúas obras rememoran e compleméntanse. Do un ao outro, da serenidade brillante do primeiro ao patético desnudamento do segundo, ofrécenos, cunha densidade rara, o arco dunha existencia, a fascinante viaxe dun xenio pouco común, que transformou radicalmente ao home de profunda fe e artista visionario.A obra está exposta no Castello Sforzesco de Milán
