Airola

Airola to mała gmina w prowincji Benevento i znajduje się w zachodniej części Doliny Caudina, naprzeciwko góry Taburno. Pierwsze osady pochodzą z Cesarstwa Rzymskiego, okresu, w którym dzięki żyzności ziem zbudowano ważne wille patrycjańskie. Dopiero później, w okresie wczesnego średniowiecza, centrum miasta rozłożyło się wokół zamku, którego ruiny są nadal widoczne na wzgórzu Monteoliveto.

Najstarszy dokument, w którym Imię Airola jest aktem darowizny roku 820, w którym Trasimondo, szlachetny Beneventano, przekazał do Montecassino majątek Caudina Valley, pozostawiając jednak użytkowanie jego żonie Crissie, z wyjątkiem Fundacji Airoaldo, syna Roaldo. Najprawdopodobniej termin "Airola" wywodzi się od tego samego Airoaldo - zgodnie ze średniowiecznym zwyczajem nadawania nazwy właścicielowi – który rządził w latach 623-636.

Jego imię składa się z dwóch terminów wywodzących się z języka longobardzkiego: "Haria", co oznacza armię, i" Walda", co oznacza potężny, i dlatego przypisuje mu się wyrażenie"ten, który ma siłę militarną".

Miasto, przed przejściem pod panowanie normańskie, było częścią księstwa Benevento. Wśród jego pierwszych feudałów był Rainulf i Alife, szwagier Ruggiero Norman, który podbił go w 1130 roku.

Następnie Lenno przeszło na lwicę przed 1460 rokiem. Później stał się własnością markiza Alfonso D ' Avalos i Caracciolo i wreszcie w 1732 roku, Bartolomeo Di Capua principe della Riccia. Ten ostatni, w 1754 r., bezpłatnie dostarczył wody ze źródeł Fizzo do zasilania wodospadów Parco della Reggia di Caserta. W ten sposób, w podziękowaniu za wielkoduszny gest, król Karol III Burboński nadał Airolowi tytuł "Miasta". Zmarł Bartłomiej, nie mając spadkobierców, Airola przeszła w 1792 roku na własność Królewską. Do 1816 wchodziła w skład Księstwa Ultra (Avellino) i do 1861-Ziemi robotniczej (Caserta). Wraz z zjednoczeniem Włoch przeszedł do prowincji Benevento.

Airola jest bogata w budynki o znaczącym znaczeniu historycznym i architektonicznym, które świadczą o jej słynnej przeszłości. Wśród atrakcji: Zamek, Pałac Montevergine, Kościół św. Annunziata, którego fasada została zaprojektowana w 1754 roku przez Luigi Vanvitelli oraz fasada San Gabriele z przylegającym klasztorem.