Alcazaba, twierdza, jest jedną z najstarszych części Alhambry, podobnie jak w przypadku Vermilion Towers (Torres Bermejas). Uważa się, że zanim został zbudowany i zanim muzułmanie przybyli do Granady, było już kilka konstrukcji w tym samym obszarze. Pierwsza historyczna wzmianka o istnieniu Alcazaby pochodzi z IX wieku i uważa się, że została zbudowana przez Sawwara ben Hamduna podczas walk między muzułmanami a muwalladinami [chrześcijanami, którzy nawrócili się na Islam i żyli wśród muzułmanów].
Obecny kompleks został zbudowany przez Mahometa I, który zbudował mury obronne wokół poprzedniego zamku, mury obronne i trzy nowe wieże: złamaną wieżę (Torre Quebrada), wieżę strażniczą (Torre Del Homenaje) i wieżę strażniczą (Torre De la Vela). W konsekwencji Alcazaba stała się prawdziwą fortecą, w której król ustanowił rezydencję królewską. Jego syn Mohammed II również miał swoją rezydencję w Alcazabie, aż do ukończenia pałaców. Od tego czasu Alcazaba była używana tylko jako twierdza do celów wojskowych.
Kiedy chrześcijanie zajęli miasto, przeprowadzili wiele prac naprawczych Alcazaba. W różnych momentach swojej historii, przez długie okresy czasu, był używany jako więzienie Państwowe, nawet podczas okupacji francuskiej.
Podobnie jak Alhambra, Alcazaba została opuszczona i nie opiekowała się nią przez długi czas i dopiero pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku rozpoczęto prace renowacyjne, eksploracyjne i hydrauliczne.
