Altamura

Początki miasta owiane są różnymi legendami, z których najbardziej znane dotyczą postaci Althei i Altello. Według pierwszej legendy miasto zostało nazwane na cześć Althei, królowej Myrmidonów, która przybyła tu po ucieczce ze swojej ojczyzny. Inny mit mówi o Anthello, bohaterze Troi i towarzyszu Eneasza: po ucieczce z Troi Eneasz udał się do Latium, natomiast Anthello zatrzymał się w Apulii i zbudował miasto "Alter Ilium", czyli "Inną Troję". Historycznie jednak miasto wzięło swoją nazwę od megalitycznych murów ("alta-mura"). Już w epoce brązu istniały na tym terenie jakieś osady, ale dopiero w średniowieczu miasto zyskało na znaczeniu dzięki Fryderykowi II Szwabskiemu. Było to wówczas lenno różnych rodzin szlacheckich, zawsze aspirujących w ciągu wieków do wolności: w rzeczywistości udało się rządzić samodzielnie, nie podlegając Aragończykom; kiedy przybyli Burbonowie, mieszkańcy zjednoczyli się w tak zwanej rewolucji Altamury (musiała się ona poddać po dwóch dniach); podczas Risorgimento była to siedziba Komitetu Powstańczego Barese. Dzięki tym epizodom Altamura słusznie nazywana jest "Lwicą Apulii".Historyczne centrum słynie ze swojego idealnie okrągłego kształtu, ale przede wszystkim ze swoich krużganków, będących lustrem mieszanki kilku kultur, które charakteryzowały miasto na przestrzeni epok historycznych. Katedra "architectural unicum" pochodzi z 1232 roku i została zamówiona przez Fryderyka II Szwabskiego.