Pochodzi z końca 1 i początku 2 wieku naszej ery, znajduje się w zachodniej części starożytnego miasta. Pomnik, którego jaskinia ma średnicę około 98 metrów, zbudowany jest z prac cementowych o szatach z bloków wapiennych i ceglanych. Trybuny i frons scenae zostały wyłożone marmurem, a marmurowe płyty i sztukaterie, które są nadal częściowo zachowane, zdobiły aulae, dwa duże pokoje, które przez korytarze (parodie) wchodzą do orkiestry. Jaskinia o planie półkolistym zbudowana jest na podciągach i ma trzy rzędy: Tuscan, Joński i koryncki. Z nich zachował się tylko niższy porządek, składający się z dwudziestu pięciu łuków na kolumnach z półkolumnami tuskańskimi. Łuki jaskini z szerokim zakończonym gzymsem przedstawiały jako kamienie Zamkowe skonfigurowane płaskorzeźby, reprezentowane przez popiersia w porządku Dolnym i najprawdopodobniej maski w porządku górnym. Niektóre z tych masek zostały ponownie złożone w budynkach Starego Miasta, gdzie są nadal widoczne. Jaskinia kończyła się na górze Galeria, w której otwierały się nisze.
