Anielska Fontanna

Została odkryta 28 października 1929 roku na mocy testamentu Paolo Bainottiego, ministra Królestwa Włoch. W testamencie pozostawił gminie Turynu 150 000 lirów na budowę fontanny o nazwie Angelica, znajdującej się na Piazza San Giovanni i niosącej napis poświęcony jego rodzicom. W 1920 r. Komisja odpowiedzialna za budowę fontanny uznała za stosowne przeniesienie lokalizacji posągu na Piazza Solferino

Ta zmiana położenia zmusiła rzeźbiarza Giovanniego Riva do zmiany głównych elementów posągu w celu zachowania ezoterycznych współrzędnych budynku. Pierwotna pozycja chciała, aby fontanna wskazywała na wschód; przesuwając posąg, punkt obserwacyjny dwóch męskich posągów musiał zostać zmieniony zimą i jesienią, odpowiednio Boaz i Jaqim.

Dwaj giganci Boaz i Jacquim są strażnikami kolumn Heraklesa, progu prowadzącego do wiedzy. Boaz uosabia ciemność i ignorancję, patrzy na wschód, gdzie wschodzi słońce w kierunku Jakima, innego męskiego posągu reprezentującego doskonałość, światło, wiedzę. Boaz i Jacquim trzymają w rękach beknięcie, z którego tryska woda, symbolizująca wiedzę, którą ludzie piją. Pomiędzy dwiema postaciami męskimi otwiera się całkowicie regularna Luka, reprezentująca przejście do wiedzy strzeżonej przez Boaza i Jaquima, za którym jest coś nieznanego nam.

Wiosna i lato to dwa kobiece posągi umieszczone po odległych stronach fontanny. Wiosna uosabia cnotę, wiedzę o świętości, przeznaczoną dla kilku wtajemniczonych. Lato reprezentuje występek, profanalną wiedzę otwartą na wszystkich, ale ukrytą za pomocą symboli.