Bir asırdan biraz daha uzun bir süre öncesine kadar, nüfusa şehir içindeki kuyulardan çok daha sağlıklı su sağladığı için, aynı zamanda çok önemli bir pratik işlevi vardı, genellikle ahırlardan veya kanalizasyonlardan gelen kanalizasyonla kirlenmişti. Faenza, Romagna'da kendisini bir su kemeriyle donatan ilk şehirlerden biriydi ve bu, birkaç emisyon noktasıyla sınırlı olmasına rağmen, uzun süre topluluk için bir gurur kaynağı oldu.
Zaten Rönesans döneminde, belediye locasının yakınında halkın kullanımı için bir çeşme vardı. Daha sonra, 1583'te, San Pietro fabrikasının (yani Faenza Katedrali'nin) papalık mimarı ve şefi olan rahip Domenico Paganelli (1545-1624), suyu merkeze getirmekle görevlendirildi. Cartiera bölgesinde mükemmel içme suyu buldu ve keşiş başka işler için Roma'ya çağrıldığı için uzun süre kesintiye uğrayan bir çalışma olan pişmiş toprak su kemerinin yapımına başladı.
1614'te toparlandı ve Paganelli'nin kendisi, Kardinal Rivarola'nın önerisiyle, Ticino mimarı D. Castelli'yi 1621'de işleri tamamlayan bir su kaynağı inşa etmesi için görevlendirdi.
