As lendas do val de Vitalba contan que Federico I Barbarroxa, xa na súa vellez, retirouse ao castelo de Lagopesole, padecido dunha deformidade conxénita que o obrigaba a ocultar baixo o cabelo fluído as orellas alongadas e puntiagudas.Para que nada saíse desta vergoñenta situación, os barbeiros chamaron á súa casa e encargados de afeitalo, ao saír do castelo topáronse cunha trampa especial e letal instalada nunha torre ao final dun longo corredor.A tradición, sen mencionar o nome, conta que un mozo barbeiro, quizais menos inexperto que os outros, conseguiu escapar da mortal emboscada, e salvarlle a vida mentres non mencionase o que sabía sobre a deformidade do emperador. A promesa cumpriuse.... en parte: o barbeiro preocupábase pola súa pel, quizais mesmo para cumprir a súa palabra, pero buscaba unha saída para aquel extraordinario segredo. Atopouno nun lugar illado da campiña de Lagopesole, cavando un profundo burato no chan e gritando a historia que se supón que ninguén sabía.Pasado algún tempo creceron nese lugar uns carrizos que, axitados polo vento, mandaron de volta aos catro recunchos da terra o segredo do emperador como un canto: "Federico Barbarossa tene l'orecchie all'asinà a a a a..."! Estraño dicilo, pero é un famoso refrán recollido en moitas cancións populares desta zona......Os que non cren nas historias que leva o vento sempre poden contentarse con observar o andel en forma de cabeza masculina tallada no donjon do castelo sobre a súa entrada: é unha cabeza coroada, con dúas grandes orellas puntiagudas á vista, no que a tradición recoñece unha vez máis ao avó de Federico II, chegando mesmo a establecer un paralelismo co rei Midas por ese atributo pouco halagador.
