Assteas krateri

İsa'nın doğumundan üç yüzyıldan fazla bir süre önce Assteas adında bir adam yaşıyordu. Yunan mitlerinden esinlenen sahnelerin yer aldığı vazolar boyadı ve bunlar da insan olaylarından esinlendi.Yaşadığı şehir gibi Yunan kökenliydi: Daha sonra Paestum olarak adlandırılacak olan Poseidonia.Vazoları, zamanın geleneklerine göre, bazen yeraltında, bir mezarda son buluyordu. Büyük olmayanlara arkadaşlık etmek için.Yıllar sonra, 1973'te (İsa'dan sonra), bir zamanlar Saticula olarak adlandırılan Sant'Agata dei Goti'de bir çiftçi bir mezar ve Assteas'ın vazolarından birini buldu.Daha sonra ne yaptığı hakkında her şey bilinmemektedir. Kesin olan şey, vazoya yakından bakma, şeklini ve figürlerini düşünme fırsatı bulduğudur. Beyaz boyalı bir boğanın üzerinde, iki garip deniz yaratığının arasında oturan bir bakire vardı. Onun üzerinde bir tür melek ve daha sonra başka figürler ve bazı Yunanca yazılar vardı.Vazo, Fenike kralı Agenor'un kızı Europa'nın hikâyesini anlatıyordu. Ona aşık olan Zeus, kendini beyaz bir boğaya dönüştürmüş ve Europa'yı sırtına alarak denizi geçip Girit adasına gitmiştir. Aşk arzusunun sembolü olan bir tür melek olan Pothos, bunun şiddet değil aşk olduğunu vurgulamak için oradaydı.Köylü, belki güzelliğini takdir ettiği için, belki de kibirden, vazonun yanında bir Polaroid fotoğrafla portresini çektirdi. Vazonun değerini takdir ettiği de kesindir, çünkü birkaç yıl sonra onu İsviçreli bir antikacıya bir milyon liret ve bir domuz yavrusu karşılığında satmıştır.Hikayenin geri kalanı antikacının anlaşmayı yaptığını, onun da vazoyu 380.000 dolara bir Amerikan müzesine sattığını gösteriyor. Bu sefer domuz yavrusu yok.Ancak bir hikayede her zaman özdeşleşmenin daha kolay ya da daha rahat olduğu bir ya da daha fazla olumlu figür vardır. Bir grup yetkili, dikkatli bir araştırmanın ardından, polaroidler sayesinde Assteas vazosunun tarihini yeniden yapılandırmayı ve Amerikan müzesinden geri almayı başardı.Vazo, ele geçirilen diğer eserlerle birlikte Roma kentinde bir sergide sergilendi.Resmi makamlar, akademisyenler, sanat uzmanları ve sıradan ziyaretçiler onu görmeye geldi. Söylemeye gerek yok, Assteas vazomuzu özellikle takdir ettiler.Bunun üzerine Sant'Agata sakinleri seslerini duyurarak vazonun çıkarıldığı toprağa geri verilmesini talep ettiler. Ancak vazoyu yerleştirebilecekleri bir müzeleri yoktu.Müzeye sahip olan komşu bir kasabanın belediye başkanı öne çıktı. Ancak yapılacak bir şey yoktu. Vazo, Assteas'ın atölyesinden çıkan diğer vazolarla birlikte bir müzede sergilenmek üzere hikayenin başında bırakıldığı yere, Paestum'a geri döndü.Sant'agata dei Goti bölgesinde çok sayıda arkeolojik buluntu elde edilmiştir. Sant'agata'da kamuya açık bir müze bulunmamaktadır. Özel bir koleksiyon olan Rainone Mustilli, bakanlık kararnamesiyle ulusal miras ilan edilmiştir, ancak halka açık değildir.