Ateş festivali: Le Focare

Cutrofiano halkının kış festivali olan Cutrofiano'da her 17 Şubat'ta köyde Kutsal Ayin, geçit töreni ve “Focare” (falò) ile kutlanan bir bayram vardır. Salento ve diğer güney lehçelerinden gelen ”focara” terimi, yakmak için bir falò odun anlamına gelir.

Bugün, Salento'nun hemen hemen tüm belediyelerinde, ana yolların kavşaklarında, tüm sakinlerin katıldığı geleneksel bir ayin olan bohça yığınları oluşturma geleneği devam etmektedir. Ateş, 16 Ocak'ta Aziz Antonius Başrahibi'nin ayinsel bayramının arifesinde yakılır. Yanan bu ateşin etrafında, onu inşa eden aileler akşamı geçirirler.

Bu geleneğin nereden kaynaklandığı kesin olmamakla birlikte, belki eski pagan ayinlerinden belki de yüzyıllar önce Salento'yu vuran bir depremin anısına yapıldığı yönünde düşünce akımları vardır. Focara è binlerce çalı demetinden, kurutulmuş zeytin dallarından oluşur ve genellikle yaklaşık 20 metre çapında ve 25 metre yüksekliğinde olabileceği söylenir. Tarlalardan toplanan demetler bir banliyö meydanına taşınır ve Salento'da “furnieddhru” dedikleri, çiftçilerin depolama alanı olarak kullandıkları tipik bir kır binasını oluşturacak şekilde düzenlenir. .. Bölge sakinleri kuru dallardan oluşan bu piramit üzerinde çalışmaya Aralık ayının ilk günlerinde başlıyor

Salento genelinde, özellikle kış aylarında, bayram günü hacıların soğuk gecelerini ısıtmak için inşa edilen tahminen yüz şenlik ateşi vardır. Yukarıda bahsedilen focara muhtemelen kökenini yüzyıllar önce Salento'yu vuran felaket bir olaydan almaktadır: bir deprem (Acquarica di Lecce'de olduğu gibi) veya kasırga (Martignano'da). Bu nedenle ateş, evrensel bir sembol olarak, örneğin kutsal, aşk, seks, ışık, zafer ve arınma ile ilişkilendirilir. Diğer işaret şenlik ateşleri arasında İyonya eyaletindeki San Marzano'da (TA) bulunan büyük “Zjarr i Madhe, İtalya'daki en büyük ve en eski falò yer almaktadır.

Zjarr i Madhe terimi büyük ateş anlamına gelir.

Yaklaşık 1600 yılında ortaya çıkan bu ayinin özelliği, kuru dal demetleri taşıyan 50 at ile alay halinde yapılmasıdır; inananlar daha sonra sırayla ocağın inşa edildiği noktaya ulaşana kadar 3 km'den fazla kütük taşırlar. Bazı atlar daha sonra koruyucu aziz Aziz Joseph'in önünde diz çöker. Bu, İtalya'da dünyanın her yerinden turistleri çeken eşsiz bir gelenektir