Top of the World
Görkemli. Bu, şehrin anıt sembolü olan St. Andrew'u düşünerek akla gelen ilk kelimedir. 1219 Yılında kurulan ve 1227 yılında tamamlanan otel, Romanesk ve gotik unsurların örnek olarak bir araya geldiği Sistersiyen modellerinden esinlenen İtalyan Gotik mimarisinin ilk örneğidir. Kilisenin ön CEPHESİ nedenleri, lombard karışımları-balkon (Üçgen çatı, kapılar, kemerler, kornişler, yan kulelerin açılış, bir çift sipariş), provence ve portalları derin şevli, kuleler ve kuleler onların başkentleri kroşe) normanlar unsurları ile balkon beyaz mermer 3 portalları kırmızı mermer ve kesintiye-yeşil taş gri astar dolayı önemli bir renk efekti ile emilian. Merkez portalın üstünde on iki sütunlu bir gül penceresi ve beşiğin üstünde bir gazete bayisi var. Cephenin kenarlarında monoforlu iki ince Gotik çan kulesi, mullionlu pencereler ve triphorlar bir tepe ile sona ermektedir. Ana portalın lunetinde, Benedict Antelami Okulundan bir heykeltıraşın eseri olan St. Andrew'un şehitliğini temsil eden 1220-1225 yılları arasında yapılmış bir heykel. Şehitlik sahnesi, çiçek motifleri ve asma dalı şeklinde dekoratif mimari unsurlarla süslenmiş yivli bir çerçeve ile çevrelenmiştir. Kemerin merkezinde, azizin ruhunu cennete taşımak için bir taç tutan bir melek figürü vardır. Ana sahne solda üç sadık (genç bir adam, sakallı bir adam ve başında peçeli bir kadın) sunar: Çarmıhtaki St. Andrew'un merkezinde; sağda, azizi şehitlik aracına bağlayan Ege prokonsülünün emri altındaki iki adam. Diğer iki Lunette faturaya göre daha düşük. Soldaki resimde Kardinal Guala Bicchieri kiliseyi Tahtta Sant'andrea'ya sunarken tasvir edilmiştir; ne yazık ki on dokuzuncu yüzyıldan kalma bir restorasyon başların yerini almıştır. Sağdakinde, orijinal olmayan trilobed Kemerli bir sütun demeti vardır ve daha sonra bir ogival kemerin yuvarlak bir kemere uyarlanamamasından görülebileceği gibi yerleştirilmiştir. Kilisenin kenarları, orta nefe yaslanan payandalar ve yaygın kemerlerle, sağa ve sola bakan monoforlarla canlandırılmıştır. Güney transept ile birinci apsis tarafı arasında yer alan çan kulesi kare bir taban ve on dördüncü ile xv'nin başlangıcı arasında bazilika tarzında yükseltilmiş üç katlı pencereler, sivri, ancak kilisenin eksenine göre sghemba konumunda, muhtemelen 1215-1219 yılları arasında yıkılan önceden var olan sant'andrea kilisesinin çan kulesinin temellerinde kullanıldıkları için. Kilisenin içi, her biri altı bölmeden oluşan üç nefe sahiptir ve merkezi nefin her dikdörtgen açıklığına, Neflerin kare açıklığına karşılık gelir. Dikdörtgen bölmelerden oluşan çıkıntılı transept, sekizgen bir tiburyumda yer alan kubbeli bir tonozla kaplıdır. Transept üzerinde dört dikdörtgen şapel açılır. Çapraz kafanın geniş kare alanının ötesinde, düz bir duvarla biten koro var. Büyük sağlamlığa sahip dört kiriş direği, çok sağlam kemerlerle tiburio'nun kubbesini ve yükünü destekler; tiburio'nun konik boruları, evangelistlerin antelamik fatura sembollerini bir rafa oyulmuş olarak taşır. Sağdaki son Şapel, on dördüncü yüzyılın ilk yarısına kadar uzanan Başrahip TOMMASO Gallo'nun cenaze anıtı tarafından işgal edilmiştir: lahitin üzerindeki büyük Gotik nişte, okul çocukları arasında sandalyede aynı Başrahip figürü fresklenmiştir. Kemerin üzerinde yükselen zirvede, şarkı söyleyen meleklerle Bakire'nin taç giyme töreni var. Lahitin önündeki güzel yüksek kabartmalı figürler, 300'lerin ortalarından daha erken olmayan bir tarzdadır. Merkezde, Aziz Andrew tarafından sunulan dizlerinin üzerinde Başrahip Thomas'a doğru eğilen çocuğu olan Kutsal Bakire vardır. Sağ tarafta İskenderiyeli Aziz Catherine ve Tommaso Gallo'nun eserlerini yorumladığı Sözde Areopagit Dionysius var. Kilisede ayrıca '300'ün çarmıha gerilmesi,' 500'ün iki itirafçısı ve 1511'in kakmalı korosu, Paolo Sacca'nın eseri ve 1802'den sonra restore edilmiştir.
