Bagno Vignoni, położone w Val d'Orcia kilka kilometrów od Sieny, jest wyjątkową wioską. Centralny plac zajmuje duża średniowieczna niecka, w której woda tryska ze źródła termalnego i powoli paruje, tworząc bajkową atmosferę, która zachwyciła podróżników wszystkich czasów. Wokół basenu znajdują się renesansowe budynki i piękna loggia św. Katarzyny ze Sieny, nadające placowi wielkiej elegancji. Wody płyną w kierunku pobliskiego klifu, na którym zachowały się starożytne podziemne młyny ze zbiornikami akumulacyjnymi (dawne darmowe termy), podczas gdy inne wody zasilają zakłady termalne, które powstały w małej wiosce. Całość zanurzona jest w sugestywnym krajobrazie, gdzie można odbyć przyjemny spacer po oznaczonych ścieżkach.Woda, która tryska do wielkiego basenu-skweru, kieruje się w stronę wapiennego klifu i spływa do rzeki, rozdzielając się na strumienie, które tworzą małe wodospady i bardzo sugestywne konkrecje, podczas gdy ściana skrywa cztery średniowieczne młyny wykute w skale, bardzo złożone i wyjątkowe dzieło inżynierii hydraulicznej. Jest to Parco dei Mulini (Park Młynów), który można swobodnie zwiedzać dzięki ścieżce, która prowadzi przez wyspę śródziemnomorskich zarośli, zdominowaną przez krzewy soczewicy i rośliny typowe dla miejsc słonych. Młyny wodne w Bagno Vignoni miały szczególną cechę: funkcjonowały nawet latem, kiedy inne młyny w okolicy były unieruchomione z powodu wyschniętych rzek, dzięki źródłom termalnym, które tryskały stałym strumieniem, ale zmuszały do pracy w gorącym i wilgotnym środowisku. Uważa się, że zostały one zbudowane w XII wieku i działały do połowy lat pięćdziesiątych, kiedy to zaczęły się psuć, aż w 1999 roku zostały przejęte przez gminę San Quirico d'Orcia: tam, gdzie było to możliwe, odzyskano istniejące wyposażenie, takie jak starożytne kamienie młyńskie znajdujące się przed wejściami, w przeciwnym razie zostały one zbudowane exnovo, aby dać wyobrażenie o ich wielkości. Trasa zwiedzania jest bardzo łatwa (T) i towarzyszy jej obszerne oznakowanie z mapami, przekrojami i zdjęciami. Jednak zaraz po zejściu ze ścieżki i wspięciu się na skarpę, trasa staje się wymagająca, a nawet niebezpieczna. Na tej trasie napotykamy cztery młyny: dwa pierwsze, znane jako Mulino di Sopra i Mulino Buca, są wykute w całości w skale. Znajdujący się poniżej Mulino di Mezzo jest częściowo nadziemny (pomieszczenia z kamieniami młyńskimi), a częściowo podziemny (pomieszczenia z kołami). Mulino da Piedi jest ruiną porośniętą braminami. W trawertynie wydobyto również rury i zbiorniki służące do przechowywania wody potrzebnej do pracy kamieni młyńskich.
