Benevento ve Mısır

Arcos'tan (Hükümet Sarayı) Sannio Müzesi'nde muhafaza edilen eserler çoğunlukla 1903 yılında Longobard surlarının kuzey kısmının altında, Aziz Augustine Kilisesi yakınlarında yapılan kazılar sırasında bulunmuştur.Çoğunluğu Sannio Müzesi'nde muhafaza edilen bu eserler, hiyeroglif yazıtlı bir çift Mısır granit dikilitaş (biri Piazza Papiniano'da sergilenmektedir, diğeri ise tahrip edilmiştir); Mısır malzemesi, tarzı ve kökenine sahip yirmi bir heykel; Mısır malzemesi ve Helenistik Mısır sikkesi olan dört Mısır heykeli; ve saf Mısır tarzında tasvirler içeren üç mermer kabartma parçasından oluşmaktadır.Son olarak, Helenistik-Roma üslubundaki dört eşsiz mermer eser özel olarak anılmayı hak etmektedir; bunlardan biri (tahttaki İsis heykelciğinin bir parçası) şehirdeki özel bir mülkte, üçü ise Roma'daki Barracco Müzesi'nde korunmaktadır (erken Ptolemaik dönemden iki sfenks ve geç dönemden bir sfenks). Bununla birlikte, atfedilmesi şüpheli olan 'Apis Öküzü'nü de unutmamak gerekir. Ancak Mısır-Samnit bağlantısının arka planında tanrıça İsis kültü yer almaktadır. Bu kült M.S. 88 yılında imparator Domitian döneminde belirgin bir şekilde gelişmiştir. Bunun değerli kanıtları 1872'den beri Piazza Papiniano'da bulunan Syene'den gelen kırmızı granit dikilitaşta bulunabilir. Bundan önce Piazza Duomo'da (1597'den beri) bulunmaktaydı. Dikilitaş yaklaşık 3 m yüksekliğinde ve 2,5 ton ağırlığındadır. Büyük boşluklar olmadan yeniden bir araya getirilmiş dört parçadan oluşur: sadece tabanın ve zirve piramidinin küçük parçaları eksiktir. Dört yüz, Domitianus'un kartuşunun ve tapınağın kurucusu Lucilius Lupus'un adının tanınabildiği hiyerogliflerle kaplıdır. Yazıtlar kaide üzerinde Latince ve Yunancaya çevrilmiştir. Schiaparelli'nin çevirisine göre bu yazıtlar aşağıdaki gibidir. İlk yüzünde şunlar yazılıdır: "(Barbar halkları) dize getiren genç adam Ra Oro - Oro, yılların zengini muzaffer, zaferin büyüğü, Otokrat Sezar, yukarı ve aşağı Mısır'ın (güney ve kuzeyin) kralı Domitianus, sonsuza dek yaşayan, (Siena'nın) iki kırmızı granit dağını kendisine getirtti ve iki dünyaya hükmeden Roma'daki meskenine geldi". İkincisi hakkında: "İsis için, ilahi anne, sabah yıldızı, tanrıların kraliçesi, göklerin hanımı, ona diktiği tapınakta (?) (bu anıtı (bu dikilitaşı) getirtti ve getirdi), tanrılar arasında - şehrinin - Beneventus'un (Benevento), sonsuzlukta yaşayan iki dünyanın hükümdarı Domitianus'un (dikilitaşın) getirilmesini emretti; atanan Lucillius Ruphus dikilitaşı sevinçle kaldırttı". Üçüncüsünde: 'Sekizinci yılda, Altın Olan'ın görkemi altında, Yukarı ve Aşağı Mısır'ın (kuzey ve güney) kralı Thoripphorus, tüm tanrıların sevgilisi yıldız, güneşin oğlu, iki bölgenin diademlerinin efendisi - sonsuza dek yaşayan Domitianus, Beneventus'un (Benevento) büyük hanımı İsis'e ve onun cennetinin tanrıları Lucilius Ruphinus'a layık bir yapı inşa etti. İki dünyanın efendisinin getirilmesini emretti". Ve son olarak, bunların sonuncusunda: "Büyük ilahi anne, güneşin gözü İsis'e, Beneventus (Benevento) şehrinin tanrıları arasındaki bu anıt, gökyüzünün hanımı, tüm tanrıların hükümdarı, güneşin kızı. Sonsuza dek yaşayacak olan diademlerin efendisi Domitianus, Lucilius Rup(h)ius'u bu anıtı taşıması için görevlendirdi. Bonum felix faustumque sit." Ayasofya Kilisesi'nin koridorlarında yürürken, Mısır antikalarına adanmış bir bölüm olan İsis Salonu'na rastlanır. Odada tanrıçanın tapınağına ait kutsal mobilyalar muhafaza edilmektedir. Aslında tanrıçanın tapınağı. Tapınağın antik konumu gizemini korumaktadır. Ancak eserlerin çoğu Katedral'in bulunduğu bölgede gün ışığına çıktığı için, en kesin yerin burası olduğu düşünülebilir. Ancak kentte muhtemelen en az üç tapınak daha vardı: eski bir kutsal alan, Osiris'e ait bir tapınak ve daha sonraki binalar. Ancak İsis çok daha fazlasıdır: 'cadıların' atası olarak bile kabul edilebilir. Kendisine 'Gizemlerin Zengini' de denmesi tesadüf değildir. Ona adanmış olan Apis Öküzü heykeli (Viale San Lorenzo'nun başında, sağ tarafta durmaktadır.), efsaneye göre Benevento cadılarının parıltısında uçtuğu ayın tırpanını taşımaktadır. Bu nedenle, kendini tüm gizemiyle ortaya koyan büyü ve okültün kraliçesi, aynı zamanda şefkatli bir anne ve sonsuz dindar bir kadındır. İsiac'ın izinden gitmeye devam etmek için, 1903'te ona adanmış bir sunağı gün ışığına çıkaran şanslı bir keşfi hatırlayın. Sunağın tepesine, Lombardların Benevento'ya geldiklerinde taptıkları hayvanla aynı olan sarmal bir yılan (altın engerek) oyulmuştur. Ancak hepsi bu kadar değil: Sant'Agata dei Goti'nin yerleşim merkezinden yaklaşık iki kilometre uzaklıkta 'Ariella' olarak bilinen tepecik yer almaktadır; bu tepecik, piramide benzeyen belirgin özellikleri nedeniyle her zaman bir merak kaynağı olmuştur ve bunun yerine yumuşak, yuvarlak şekillerle dolu olan çevredeki bağlamından koparılmıştır. Google Earth uygulamasıyla 1.200 metre yüksekliğe 'yakınlaştırma' yapıldığında, 'piramidin' farklı yüzlerini keskin bir şekilde vurgulayan ve çeşitli taraflardaki farklı ışık kırılmalarıyla zenginleştirilmiş bir görüntü elde edilir. Bazıları için bu oluşum yalnızca bir doğa harikası olarak görülebilir. Bazıları ise dünya dışı varlıkları ve uzay gemilerini çağrıştırmaktadır. Ancak yüzeysel bir toprak ve moloz tabakasının altında aslında insan eseri olan bir şey olduğuna inananlar da vardır. Sant' Agata dei Goti'dekine çok benzeyen oluşumlar Bosna Hersek'in Visoko kentinde bulunabilir. Bunu söyledikten sonra, hala teorik bir temelde, 'Ariella' tepeciğinin aslında insan eseri olduğu hipotezini sürdürmek istiyorsak, zamansal konumunun, bazılarının onun yazarı olduğundan 'şüphelendiği' Roma medeniyetinden çok daha eski olması muhtemeldir. Bunun nedeni basittir: O zamanlar Roma ticaretinin önemli bir kavşağı olan Saticula, kaynaklar tarafından iyi tanımlanmıştır: Romalıların Mısır tarzı bir piramit inşa etmesi, dönemin kalemlerinde büyük yankı bulmuş olmalıdır. Ancak bu, Romalılar tarafından bilinmediği anlamına gelmez. Bu durum, İsis kültünün bir takipçisi olan ve onun onuruna şu anda ortadan kaybolmuş olan bir tapınak inşa ettiren, M.S. 81-96 yılları arasında imparatorluk yapan Domitian'ın seçimlerini açıklayabilir. İlginç olan nokta, tapınağı Benevento'da inşa ettirmiş olmasıdır. Roma'nın yerlisi olan ve siyasi kariyerini orada geliştiren bu kişi neden kültü Benevento'da yoğunlaştırdı? Belki de Sant' Agata dei Goti'nin 'piramidini' görmüştü?