Kilise ve bitişiğindeki manastır, 1016'dan beri, burada duran şapelin Benedictine keşişi Bono tarafından Başmelek Mikail'e dönüştürüldüğü ve adandığı zamandan bahsedilmektedir. Kompleks, 1105 ve 1111 yılları arasında Camaldolu keşişlerine geçti ve bastırma yılı olan 1782 yılına kadar orada kaldı ve ardından kilise bir manastıra dönüştürüldü. Mevcut bina, secolo yüzyılda başlayan ve 1676'da gerçekleşen ortaçağ çan kulesinin dönüşümü, yüzyılın ortalarında barokların yeniden düzenlenmesi ve 1846 depreminin ardından yeniden yapılanma ile devam eden uzun bir dizi değişikliğin sonucudur. savaş sonrası yeniden yapılanma 1963'te sona erdi. Mermer cübbe ile cephesi 14. yüzyıl, ve alt kısmında üç portallar ile karakterizedir: merkezi bir S. Matteo Müzesi (orijinal) Lupo Di Francesco, Madonna ve Çocuk, Melekler ve abbot sunanlar Kare Gotik bir Aedicule, loggias üç emir ile üst kısmı tarafından ve Heykeli yerleştirilmiştir. Cephenin alt kısmındaki okunaklı yazıtlar, Üniversitenin ilk yıllarına tarihlenen Üniversite rektörünün seçilmesine işaret etmektedir. Üç iç Göbek Romanesk Başkentli sütunlarla desteklenirken, ana sunak secolo'nun Kripti üzerine inşa edilmiştir Burada Nino Pisano'ya atfedilen on dördüncü yüzyıldan kalma bir haç görebilirsiniz; geri kalanı için secolo arasında uzanan freskler ve resimler var Biri kilisenin önünde, biri arkasında olmak üzere iki farklı arkeolojik kazı sırasıyla secolo modern Yüzyıl'a ait bir tuğla yol ve on üçüncü yüzyıl sonlarına ait manastırın yapıları, modern çağın bir kuyusu ve on silo Moderna-on yedinci yüzyıl tahıl depolamak için kullanılmıştır.
