Casa del Fascio koja se nalazi ispred katedrale Como delo je italijanskog fašističkog arhitekte Giuseppea Terragnija. Izgrađen kao sjedište lokalne Fašističke partije, nakon rata je preimenovan u Casa del Popolo i od tada je služio brojnim civilnim agencijama, uključujući stanicu Caribinieri i poreznu kancelariju. Planirana unutar savršenog kvadrata i upola visoka od svojih 110 stopa širine, pola kocke Casa del Fascio uspostavila je vrhunac stroge racionalne geometrije. Izgledajući kao džinovska Rubikova kocka, zgrada je ozbiljna igra arhitektonske logike. Svaka od četiri fasade zgrade je drugačija, nagoveštavajući unutrašnji raspored i ritmički balansirajući otvoreni i zatvoreni prostor. Sa svih strana osim jugoistočne kote koja artikulira glavno stepenište, prozori i vanjski slojevi zgrade su uposleni na način da izražavaju unutrašnji atrijum. Ulaz se otvara u centralni hol, svojevrsno natkriveno dvorište na koje se gleda prostorija Imenika, kancelarije i podest. Lagani vodovi su podijeljeni u zasebne grede, koje postaju sve veće tamo gdje to prostorije zahtijevaju. Osjećaj bliskosti se pobjeđuje korištenjem svjetlosti, koja, stalno kontrolirana i prilagođavana, daje kontinuitet unutrašnjem prostoru i istovremeno jača odnos između iznutra i izvana.
Terragni je dizajnirao i namještaj: stolice, fotelje i police, kao i detalje poput rukohvata, vrata, prozora i grilja, stepeništa i kupatila. Rezultat je unikum, gdje je svaki detalj arhitektonski predmet koji učestvuje u životu cjeline, šara stola je ista kao i šara zgrade. Namještaj je dizajniran da se reproducira, a to je nešto novo za to vrijeme: do tada su arhitekti-dizajneri projektirali uglavnom interijere kuća. Ovdje se u predmetima miješaju orah, hrast, bukva ili bor sa vrhovima u sivom, zelenom, bijelom, crnom i plavom opal staklu.
Mario Radice je dobio zadatak da dizajnira luster u prostoriji za prijem na prvom spratu i neke panoe ukrašene slikama političke propagande, koje su sada izgubljene.
