Wewnątrz miasta Casalbore (AV), w miejscowości Macchia Porcara, u źródła znajdującego się poniżej tratturo Pescasseroli-Candela, odkryto budynek kultu pochodzący z III wieku. p. n. e., ale zachowująca ślady starszego wotum pochodzącego z VI w. p. n. e..
Świątynia heksastyl (sześć kolumn), należąca do typologii szeroko rozpowszechnionej w środkowych Włoszech, ma prawie kwadratową komórkę między dwoma otwartymi skrzydłami; ściany komórki rozciągają się aż do czoła i kończą się skrzydłami, między którymi pozostają ślady kolumn. W okolicy przed świątynia po bokach ołtarza pojawiły się pozostałości portyku. Schody do świątyni mają po bokach dwie duże wanny z fontannami zasilane z pobliskiego źródła. Podłogi wyłożono płytkami wapiennymi, a ściany pomalowano w pierwszym (strukturalnym) stylu.
Z analizy złóż wotywnych przypuszcza się, że sanktuarium zostało poświęcone bogini Mefit. W przeciwieństwie do najsłynniejszego i najważniejszego Sanktuarium poświęconego temu bóstwu, w dolinie Ansanto, która pozostaje aktywna do wczesnego wieku cesarskiego, Świątynia Casalbora została zniszczona podczas wojen hannibalskich (215 pne).
