Wioska Castelli, położona u stóp góry Camicia, w Parku Gran Sasso-Laga, jest wioską otoczoną krajobrazem rolniczym i gliniastymi wąwozami.To właśnie obecność gliny, wraz z wodą (do ciasta) i drewnem (do pieców), skłoniła wspólnotę mnichów benedyktyńskich, prawdopodobnie dziewięć lub dziesięć wieków temu, do rozpoczęcia produkcji ceramiki.Mnisi ci nauczyli później mieszkańców wsi wykorzystywać glinę, surowiec tej ziemi, do wytwarzania przedmiotów ceramicznych.W wiosce można zwiedzić kościół San Giovanni Battista, w którym znajduje się ceramiczny ołtarz wykonany w 1647 roku przez Federico Grue.Wzdłuż wioski znajdują się liczne warsztaty, w których nadal produkuje się i sprzedaje wiele przedmiotów wykonanych z tego cennego materiału.Tuż nad wioską znajduje się Klasztor Mniejszych Obserwantów, w którym obecnie mieści się Muzeum Ceramiki. Muzeum Ceramiki, w którym znajdują się ciekawe przedmioty ze szkoły rodzin Grue, Gentile i Cappelletti.Niewiele wiadomo o dacie budowy tego klasztoru, ale po różnych perypetiach został on stłumiony przez rząd piemoncki w 1866 roku, a następnie stał się własnością gminy. We wnętrzu klasztoru znajduje się piękny cykl fresków nieznanego autora datowany na rok 1712. Za miejscowością Castelli, w odległości około jednego kilometra, znajduje się mały kościółek San Donato .Kościół ten powstał na miejscu wcześniejszej wiejskiej kaplicy zbudowanej pod koniec XV wieku, której sufit był ozdobiony cegłami z kafli. Oryginalne cegły, przedstawiające postacie kobiece i męskie, zwierzęta i herby, są dziś przechowywane w Muzeum Ceramiki.Dzisiejszy kościół został przebudowany na początku 1600 roku i również ozdobiony cegłami na suficie, pomalowanymi w ówczesnym stylu.Sufit tego nowego kościoła, namalowany w latach 1615-1617, jest unikalny zarówno w Abruzji, jak i w pozostałych częściach Włoch.Chociaż Castelli to małe miasteczko w prowincji Teramo, jego rola w historii włoskiej maioliki jest bardzo ważna, zwłaszcza w okresie między XVI a XVIII wiekiem.XVI-wieczny kościół San Donato w Castelli, określony przez Carlo Levi jako "Kaplica Sykstyńska majoliki", stanowi, wraz ze współistniejącą ceramiką farmaceutyczną Orsini-Colonna, idealny punkt wyjścia dla późniejszej produkcji, która cieszyła się wielką sławą we Włoszech i za granicą; do tego stopnia, że jedna z najważniejszych kolekcji tego typu dzieł sztuki jest dziś przechowywana w Muzeum Ermitażu w Sankt Petersburgu.
