در واقع، Civita di Bagnoregio بر روی زمین بسیار ناپایدار، بر روی یک تخته توفی قرار دارد و خطر فروپاشی دارد، زیرا بانکهای رسی وسیعی که آن را پشتیبانی میکنند در معرض فرسایش مداوم هستند.BALNEUM REGIS برای اولین بار در سال 599/600 در نامه ای از پاپ گرگوری کبیر خطاب به اسقف چیوسی اکلسیو ظاهر شد. هیچ مدرک قبلی دال بر نام نامی یا نام دیگر وجود ندارد. Balneum regis نامی با منشأ گوت-لمبارد است که یک ملک سلطنتی را تعریف می کند. ارتباط با مجموعه حرارتی که شواهد محدودی از آن وجود دارد بعید نیست.اولین اطلاعات تاریخی قطعی در مورد Bagnoregio، یا بهتر است بگوییم Bagnorea، این قدیمی ترین نام آن است، به قرن ششم پس از میلاد برمی گردد. زمانی که از آن در میان مقرهای اسقفی ایتالیا یاد می شود. با این حال، مسلم است که پس از سقوط امپراتوری روم، Bagnoregio ابتدا تحت سلطه گوت ها و سپس تحت سلطه لومباردها قرار گرفت و سرانجام شارلمانی آن را به همراه بخش باقی مانده از میراث S. Pietro در Tuscia به پاپ سپرد. پس از فتح فرانک ها، یک سری از اربابان فئودال در اعمال قدرت متناوب شدند، مونالدسکی ها که بعداً به اربابان اورویتو تبدیل شدند.در قرن دوازدهم این شهر تبدیل به یک شهرداری آزاد شد و دوره ای از رونق و نشاط فرهنگی و هنری را تجربه کرد. با این حال، تهدید Orvieto در نزدیکی و قدرتمند همچنان در مدار سیاسی که Bagnoregio باید خود را در این دوره قرار دهد همچنان ادامه داشت. گاهی اوقات روابط دو شهر تلخ و متضاد می شد و حتی مراکز مرزی نیز به کشمکش ها کشیده می شد. با این حال، حتی اگر درگیر جنگها و تلاش برای اشغال Bagnoregio بود، توانست خودمختاری نسبی را حفظ کند.اپیدمی وحشتناک طاعون در سال 1348 (همان موردی که بوکاچیو در دکامرون روایت می کند) شهر را به سایه ای از خود تبدیل کرد، گفته می شود که در یک روز بیش از 500 نفر کشته شدند. در سال 1494 باگنورسی ها موفق شدند قلعه مجهز مونالدسکی دلا سروارا را نابود کنند تا به طور قطعی خود را از خطر بازگشت ظالمان منفور رها کنند.در سال 1494، باگنورزها شجاعانه با ورود چارلز هشتم، پادشاه فرانسه به شهر، که با ارتش خود برای اشغال آن به ناپل هدایت شد، مخالفت کردند. با این وجود، پاپ الکساندر ششم بورجیا هیچ قدردانی از این اقدام قهرمانانه نکرد، که دو سال بعد با برقراری رژیم کاردینال-فرمانداران که تا سال 1612 ادامه داشت، ضربه سختی به احساس غرور آفرین آزادی جمعی وارد کرد. کنترل هیئت حواری ویتربو که متعهد شد به قوانین شهرداری باستانی سال 1367 احترام بگذارد. زندگی جامعه بانگورس به آرامی جریان داشت، که بیشتر به خاطر تحولات طبیعی و زمین شناسی شهرشان آشفته بود تا رویدادهای سیاسی یا رویدادهای نظامی. تنها در سال 1867، زمانی که اولین درگیری خشونتآمیز بین شبهنظامیان پاپ و داوطلبان گاریبالدی رخ داد، یک تکان نظامی رخ داد که تاریخ از آن به عنوان «نبرد باگنورآ» یاد میکند. در سال 1870 باگنورجیو سرانجام بخشی از پادشاهی ایتالیا شد.Civita di Bagnoregio مکانی است که در آن یک جذابیت مرموز و اسرارآمیز اسیر شده است. بقایایی که هنوز تفسیر نشده اند، شبکه وسیعی از تونل های زیرزمینی، موقعیت جغرافیایی آن، حتی در زمان های اخیر، منجر به تحلیل ها و فرضیه هایی در مورد منشأ و مناسک آن شده تا شناسایی یکی از مکان های احتمالی فانوم ولومن، پناهگاه ملت اتروسک
