David, wykonany prawdopodobnie na dwór Palazzo De ' Medici, ma bardzo kontrowersyjną datę: rok fuzji zaproponowany w krytycznych badaniach waha się między 1427 a 1460 rokiem. Najczęstszym datowaniem jest ta, która umieszcza go wśród dzieł z 1440 roku, kiedy Wielki rzeźbiarz pracował dla Cosimo Medici. Posąg ma atrybuty zarówno bohatera biblijnego (Głowa Goliata u stóp, miecz), symbolizującego cnoty obywatelskie i triumf umysłu nad brutalną siłą i irracjonalnością, jak i boga Merkurego (skrzydlate buty), boga handlu (działalność rodziny Medici), który ściął Argo Panoptesa, gigantycznego pasterza stu oczu.
Bohater przedstawia stojącego w niezwykłym spiczastym kapeluszu ozdobionym wieńcem laurowym (petas klasycznych pasterzy, zaczerpnięty z klasycznego typu Antinoia Silvano). Włosy są długie i luźne, twarz lekko skierowana w dół jest tajemniczo pochłonięta. Ciało jest nagie, na boki skarpetki, które przychodzą na kolanach, a ona bezwładnie spoczywa na prawej nodze, a lewa spoczywa na głowie potwora pokonany przez giganta Goliata. Ciało, miękkie i żywe, wzorowane na starożytnym, to dziecko, małostkowy i nastolatek, ale niezwykle harmonijny i lekki ważony, z postawą wystawy i beztroski w tym samym czasie. W prawej ręce trzyma opuszczony miecz, a w lewej, opierając się na boku, ukrywa kamień, którym ogłuszył przeciwnika. Podstawa składa się z okrągłego wieńca spoczywającego poziomo. Ciało szczupłej sylwetki jest niezrównoważone i przegubowe serpentynami, jedna noga jest zgięta, a druga wyciągnięta, aby utrzymać ciężar. Przesadzony miecz tworzy zewnętrzną przekątną, która równoważy kompozycję: jest zbyt duży i ciężki dla cienkiej, luźnej postaci nastolatków. Ta rzekoma nierównowaga kompozycyjna powoduje uczucie fluktuacji i niestabilności, które przechodzi przez całe ciało, wzmocnione przez grę światła i cienia odbijaną na metalicznej i bardzo gładkiej powierzchni oraz właśnie wskazanych mięśniach.
