Het wordt bewaard in de Pio Monte della Misericordia in Napels. De compositie toont op een groot altaarstuk de "Zeven Werken van Barmhartigheid": de zes door Christus in het Evangelie van Matteüs genoemde werken, aangevuld met het begraven van de doden, dat na de recente hongersnood een groot probleem voor de stad Napels was geworden. Rechts is het "begraven van de doden" afgebeeld met het vervoer van een lijk, waarvan alleen de voeten te zien zijn, door een diaken met een fakkel en een drager. Het bezoeken van de gevangenen' en 'Het voeden van de hongerigen' zijn geconcentreerd in één episode: die van Cimmon die, ter dood veroordeeld door uithongering in de gevangenis, gevoed werd uit de borsten van zijn dochter Pero, en daarvoor vergiffenis kreeg van de magistraten die op dezelfde plaats een tempel gewijd aan de godin Vroomheid lieten oprichten. Op dezelfde plaats werd later de basiliek van San Nicola in Carcere gebouwd. Aan de linkerkant staan andere afbeeldingen van de "Aankleding van de ongeklede" met een figuur van een jonge ruiter, een Sint Martinus van Tours die een mantel geeft aan een man met een Michelangeloeske pose van achteren gezien; de figuur van de kreupele onderaan is verbonden met dezelfde heilige. Deze episode is ook een verwijzing naar de hagiografie van Martinus, een embleem van de "genezing van de zieken". De man die uit de kaak van een ezel drinkt, is Simson, daar neergezet om "de dorstigen te drinken geven" voor te stellen. in de woestijn dronk hij het water dat de Heer op wonderbaarlijke wijze voortbracht. Tenslotte wordt "pelgrims herbergen" samengevat door twee figuren: de man uiterst links die naar buiten wijst, en een andere die door het attribuut van de schelp op zijn hoed (een teken van de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela) gemakkelijk met een pelgrim kan worden geïdentificeerd.
