Wyjaśnienie treści semantycznej nazwy miejscowości Alberobello wydaje się kontrowersyjne. Wstępną interpretację przedstawił Notarnicola, dla którego słowo "Alberobello" ma pochodzić od łacińskiego "arbor belli", czyli "drzewa wojny", wskazując tym samym na drzewo, w pobliżu którego miał miejsce akt wojny lub akt zbrojny.
Według samego Notarnicola drzewo to, dąb o imponujących proporcjach i niezwykłej urodzie, wegetowało do 1830 r., "było tak duże, że w jego pniu, wydrążonym przez wieki, mogłoby się zmieścić nawet pięć osób. Stał on 200 kroków poniżej obszaru zabudowanego (tj. pod Rione Monti, dzisiejszą Zona Monumentale), przy drodze do Martina-Taranto (obecnie Via dell'Indipendenza), w miejscu znanym jako Carruccio, i był nazywany "dębem Carruccio"".
Inną interpretację ma natomiast Lippolis, dla którego zapis "Alberobello" składa się z dwóch słów, których znaczenie "nie może być źle zrozumiane i znajduje potwierdzenie w geofizycznych i historycznych realiach miejscowości". Innymi słowy, według Lippolisa pierwotna nazwa Selvy, w której później założono Alberobello, brzmiała "Silva Alborelli", jak wynikałoby z szeregu dokumentów i aktów, z których wynikałoby szereg wariantów, z powodu błędów w transkrypcji, w tym "silva arboris belli", co potwierdza teorię Notarnicoli. Zdaniem Lippolisa, mylące jest jednak stosowanie łaciny jako podstawy tego etymonu. Mówiąc prościej, określenie "Alberobello" wywodzi się od pierwotnego "Alborelli", które z czasem przekształciło się w "Albor-b-elli", a następnie w "Alberobello", wskazując na piękno drzew w tysiącletnim lesie.
