Zbudowany w III wieku. P. n. e., a później rozbudowany do ponad 1800 m2, z czasem dom został odnowiony (II w. BC-1 cent. AD), przenosząc swój punkt podparcia do perystylu. Mogła należeć do rodziny Poppaei, spokrewnionej z Poppaeą Sabiną, drugą żoną Nerona. Atrium Tuscanicum (z dachem wspartym na belkach) ma marmurowe impluvium, obrazy w "czwartym stylu" i małą świątynię dla czczenia Lares (obrońcy rodziny) i geniuszu, ducha życia głowy gospodarstwa domowego. W sali po lewej stronie od wejścia znajdują się trzy obrazy w "czwartym stylu" ze scenami z wojny trojańskiej; w "zielonej sali" (otwierającej się na perystyl) jest fresk z Cherubinami wśród winorośli i z humorystyczną opowieścią o ślubie Hippodamii, a także urocza kolorowa mozaika ze sceną z Nilu, wykonana z malutkich płytek. Jedna z malowanych nisz perystylu przedstawia greckiego dramatopisarza Menandra, od którego dom bierze swoją nazwę. Obszar łaźni, w trakcie renowacji w czasie erupcji (79 AD), ma dziedziniec z czterema kolumnami, przebieralnię i caldarium (ciepłe pomieszczenie): tutaj mozaika przedstawia stworzenia morskie i postacie Murzynów, a przy wejściu sługa oferujący niestrzeżone pojemniki.
