Dom Teverolaccio

Duży kompleks Teverolaccio - one’starożytna Wieża, Zamek Aragoński, romantyczny kościół i stosy domów, wszystko zapakowane, z masywnymi ścianami, na których otwierają się trzy drzwi - — w rzeczywistości, został zwrócony do społeczeństwaà następnie all’interwencje w różnych stowarzyszeniach; wśród tych, Legambiente, Cooperativa Sociale Ziemi, Felix, l’Stowarzyszenie Geofilos&l & rsquo;Stowarzyszenie amatorów Sport i Wolontariat Konia dla przyjaciela. Wszyscy razem postawili sobie za cel ochronę, promowanie i docenianie terytorium poprzez projekty edukacji ekologicznej skierowane do studentów lokalnych środowisk edukacyjnych i Inicjatyw Społecznych dla społeczności. Kompleks Teverolaccio jest bardzo interesującym i dobrze zachowanym przykładem ufortyfikowanego domu. Założona prawdopodobnie W et & agrave; Aragoński, został przydzielony do posiadłości, podobnie jak Lenno między 1520 i 1530 roku w Giovan Battista Palumbo. Pass & ograve; następnie do Pisano (1550-81), do Di Nardo (przed 1623), do Seripando (przed 1653). W końcu przeniósł się do Filomarino, który trzymał go aż do 1807 (odwrócenie feudalizmu), aby następnie ustąpić Pignatelli Tricase (do 1874), z którego przeniósł się do Bonocore i wreszcie księżna Maria Różańcowa Diana (od 1939). W 1983 roku kompleks został przejęty przez gminę Suksivo w celu organizacji imprez kulturalnych i społecznych. Od 1655 do wolià Ascanio Filomarino, bratanek tytułowego arcybiskupa Neapolu, Dom, Ogród.ò kwitnący rynek w tygodniu (środa & igrave;) słynie głównie z bydła i sera.Najbardziej odpowiednie budowle architektoniczne (Wieża, pałac i Kościół) znajdują się w pobliżu, tworząc szeroką otwartą gumnę i mały zamknięty dziedziniec. Z innych budynków wymienionych w dokumentach (młyn, tawerna, rzeźnik) przetrwał tylko piec. Cały dom otoczony jest murem otwartym trzema drzwiami, z których dwa są monumentalne i małą fosą. Najstarsza część to potężna konstrukcja kwadratowej wieży znajdującej się na Zachodzie. Pokazuje typowe cechy budownictwa wojskowego et & agrave; Aragońskiej, z podziałem na trzy poziomy podzielone na trzy imponujące redes toroidalne, tufu, szary, i wieńczy kanalizacji deszczowej wsporników spoczywających na półkach w wapieniu. Duże zainteresowanie stanowią ramy okienne, być może kilka następnych dziesięcioleci w porównaniu z resztą budynku, zawsze w Piperno, z których niektóre niosą znaki sądu, które służyły do dostępu do różnych poziomów wieży. Rzeczywiście, początkowo nie miała dostępu do planu ziemskiego. La torre & mdash; otoczony przez mały przedział w okólniku, który mieści się schody. Wzdłuż budynku przylegającego do wieży, która nadal zachowuje półki oryginalne renesansowe, Dov & eacute; powstać pod Baronato Palumbo, aby później być nadziemne (poddasze z oczu i kominy), prawdopodobnie w metà del '700. Zamyka dziedziniec, częściowo łuki, inny budynek Palazzo; został zbudowany w latach 1653 i 1666. Obok jednego z drzwi odkrywamy kościół poświęcony San Sossio, zbudowany w XVI wieku , po & rsquo;zniszczenie poprzedniej wiejskiej kaplicy pogańskiego kultu, rzymskiego okresu cesarskiego. Główny bohater kompleksu "ogród księcia" (Giardino del Principe), który zajmuje powierzchnię 6000 metrów kwadratowych i zawdzięcza swoje imię księciu Pignatelli di Tricase, jednemu z historycznych właścicieli domu. W ogrodzie Ortaccio, zestaw 18 ogrodów warzywnych, społecznych, przeznaczonych dla starszych emerytów, którzy, poprzez praktyki rolnictwa ekologicznego, rosną i produkują specjalnościà lokalne, i ogród, i uczucia, a praca odbywa się we współpracy z Wydziałemàarchitektury dell’ Universit & agrave; degli Studi della Campania, Kampania powietrza, Klub UNESCO i Włoska Federacja Super handicap.