Izaaka, Który rok wcześniej wprowadził się do sąsiedniego domu i zaprzyjaźnił się z rodziną Demidowów, aby przeprojektować skromny budynek. Pomimo tego, że architekt zwykle pracował tylko na zamówienie cesarskie - Budowa i dekoracja katedry św. Izaaka zajmowały go przez ponad cztery dekady-zobowiązał się do prośby przyjaciela (prawdopodobnie pomogło mu to również, że nie będzie miał napiętego budżetu). W rezultacie stworzył wspaniały neobarokowy budynek z wnętrzami dopasowanymi do jego misternych fasad. Gości wita sześć wyrazistych Atlantów podtrzymujących masywny balkon na drugim piętrze. Nad nimi dwie skrzydlate postacie niedźwiedzia z tarczą ozdobioną pieczęcią Demidowa. Wnętrze zachwyca bogactwem kamieni szlachetnych i półszlachetnych z Uralu, złoconą sztukaterią i rzeźbami w drewnie. Szczególnie imponująca jest wielka sala, która jest ozdobiona kolumnami i ma kominek z zielonego malachitu. W latach 1875-1910 Dwór należał do księżnej Nathalie von Lieven i był jednym z ośrodków wyznania baptystycznego w Petersburgu. W Wielkiej Sali odbywały się duchowe rozmowy dla wszystkich gości. W 1910 roku dom został kupiony przez Ambasadę włoską, a herb Demidowa na tarczy został zmodyfikowany tak, aby przypominał włoski herb Królewski. W czasie I wojny światowej oraz w czasie Rewolucji Październikowej i wojny domowej budynek pozostawał nieobsadzony. Jednak w 1924, po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych między rządem Mussoliniego a Związkiem Radzieckim, włoska misja powróciła. Niestety, w pewnym momencie tego okresu cenny Malachit-wraz z innymi cennymi dekoracjami obfitymi w rezydencji-został wywieziony za granicę bez śladu. W 1957 roku budynek ponownie stał się własnością rosyjską. Obecnie jest własnością Baltisky Bank, a firma wydała dużo pieniędzy na renowację i konserwację zabytkowej rezydencji Demidov.
