Pustelnia Santa Caterina del Sasso została zbudowana na skale nad jeziorem, z dala od lądu i połączona z nim jedynie bardzo długim, stromym i imponującym stopniem.Dzisiaj, dzięki licznym łodziom, które pływają po wodach jeziora, można dotrzeć do Ermitażu Santa Caterina o każdej porze dnia, aby zafundować sobie wycieczkę za miasto do urokliwego miejsca lub zostawić za sobą chaos, którym bardzo często oddycha się w zbyt zatłoczonych miejscach turystycznych.Historia Ermitażu owiana jest legendą i trzeba cofnąć się do czasów, gdy dżuma oblegała brzegi jeziora po obu stronach, Piemontu i Lombardii, aby poznać jego narodziny.Założycielem Ermitażu był bogaty kupiec, niejaki Alberto Besozzi. Katarzyny Aleksandryjskiej, składając jednocześnie śluby pokuty w przypadku ocalenia. Katarzyny Aleksandryjskiej, składając śluby pokuty na wypadek ocalenia. Kupiec został uratowany dzięki przylgnięciu do skał i tam, zgodnie z obietnicą, odszedł na emeryturę, aby zostać pustelnikiem: w tym miejscu stoi obecnie Ermitaż.W 1195 r. Albert interweniował, aby zwalczyć zarazę, która nawiedziła okoliczne tereny i po objawieniu anielskim kazał wybudować sanktuarium podobne do tego, w którym na Synaju spoczywały szczątki św. Katarzyny Aleksandryjskiej na Synaju. Po śmierci w 1205 r. Alberto został pochowany obok kaplicy św. Katarzyny, a następnie ogłoszony błogosławionym: błogosławiony Alberto Besozzi, którego szczątki do dziś spoczywają w Ermitażu.Później Ermitaż był świadkiem innego cudownego wydarzenia: kiedy w XVII wieku na sklepienie, które strzegło grobu Alberta, spadły głazy, los chciał, że zatrzymały się one niedaleko od ziemi, by po latach powoli osiadać na podłodze. Fakt ten przyczynił się do ostatecznego skojarzenia miejsca modlitwy z cudem.W XIV wieku zamieszkiwała je wspólnota mnichów augustiańskich. W 1379 roku przejęli go Ambrozjańscy Romici, a w 1649 roku Karmelici. Od 1970 roku Pustelnia Santa Caterina jest własnością Prowincji Varese, która zadbała o jej renowację, zakończoną w 1986 roku: obiekt został wówczas powierzony benedyktynom.Właściwy kompleks klasztorny pochodzi z XIV wieku, choć najnowsze malowidła pochodzą z 1800 roku. Ermitaż składa się z trzech budynków: klasztoru południowego, Conventino i kościoła. Na lewo od tego ostatniego, z widokiem na jezioro, znajduje się dumna XIV-wieczna dzwonnica.W 2010 roku uruchomiono windę wykutą w skale, dzięki czemu dostęp z parkingu na placu powyżej stał się mniej uciążliwy.
