Grób Santa Chiara został pomyślany i przeznaczony poza bramą miasta, w kościele San Giorgio, gdzie Francesco został już tymczasowo pochowany i gdzie został pochowany Święty 12 sierpnia 1253 roku. Kościół św. Jerzego znajdował się w pobliżu bramy miasta o tej samej nazwie, tuż poniżej drogi, która wychodząc z miasta prowadziła do "versus Ispellum"; kolejna droga wznosiła się do San Rufino, a trzecia, okrążając MUR rzymski, schodziła do bramy Moiano. Dlatego miejsce nazwano "Tribium S. Georgii". Pomiędzy ulica a Kościołem stał, krótko, dobudowany do kościoła Szpital; wszystko zależało od kapituły katedralnej.
Chociaż dla Kościoła Mauzoleum, który ma zostać podniesiony na cześć świętego Franciszka, ustalono miejsce zaledwie dwa lata po śmierci, aby poświęcić Santa Chiara, natychmiast udaliśmy się do innej części miasta, obok kościoła San Giorgio (Marino Bigaroni, Bazylika San Chiara w Asyżu, s. 13). Trzy lata po śmierci i rok po kanonizacji S. Chiara w 1257 r.rozpoczęto budowę Bazyliki Santa Chiara wokół starożytnego kościoła San Giorgio, który do 1230 r. strzegł śmiertelnych szczątków Świętego Franciszka. Szczątki św. przeniesiono już w 1260 roku, a uroczysta konsekracja miała miejsce w 1265 roku w obecności Klemensa IV. Pracę budowlane wykonał architekt Filippo da Campello. Krypta, w której dziś znajduje się grób świętego, została zbudowana dopiero w 1850 roku.
