"Pecora alla callara" (zwana też "ajiu cutturo" lub "alla cottora") to jedno z najbardziej charakterystycznych potraw gór Abruzji, związane na przestrzeni tysiącleci z sezonowością. Przygotowanie i gotowanie zajmuje wiele godzin. Baranina musi być pozostawiona na trzy dni, aż będzie wysoka, następnie jest pokrojona w kostkę i gotowana powoli w garnku, z dużą ilością wody, przez co najmniej trzy godziny, uważając, aby mięso nie stało się zbyt suche. Po ugotowaniu i odtłuszczeniu tłuszczu, aby pozbyć się typowego silnego zapachu baraniny, mięso jest odsączane i gotowane ponownie w dużym garnku przez kolejne trzy godziny z solą, olejem, czosnkiem, pieprzem i innymi przyprawami. Gdy jest dobrze zredukowana, podaje się ją na gorąco. Przez wieki Owce reprezentowały bogactwo mieszkańców prowincji L ' Aquila i wyżyny Abruzji. W swojej książce Descrizione del Regno di Napoli (opis Królestwa Neapolu) z 1597 roku Scipione Mazzella napisał, że w Abruzji było około czterech i pół miliona owiec. W starożytności droga, która biegła z L 'Aquila do Florencji, nazywana była "drogą wełny i złota", ze względu na ogromny handel surowcami, który miał miejsce między Toskanią a Abruzją. Przepis na baraninę "alla callara" ma swoje korzenie w tradycjach pasterskich i prawdopodobnie wywodzi się z praktyki dawania pracownikom, którzy strzegli stad, dorosłych owiec, które z jakiegoś powodu nie mogły być już używane lub sprzedawane, ponieważ były kulawe lub w złym stanie zdrowia, lub sterylne w przypadku owiec. Gotowanie odbywało się pod gołym niebem, jak to ma miejsce do dziś, na specjalnych uroczystościach okolicznościowych związanych z sezonowaniem. Mocne danie, głęboko śródziemnomorskie, przywołujące z przytłaczającą siłą początki regionalnej Kultury Abruzji.