De kerk van de Heilige Drie-eenheid werd gebouwd in de 11e eeuw.Er was een benedictijnenklooster aan verbonden. Na een korte periode van afhankelijkheid van het instituut van de SS.ma Annunziata, kwam het als grange onder de jurisdictie van het klooster van S. Angelo in Planciano. In de 15e eeuw werd een kapel gewijd aan het kruisbeeld gebouwd op een rotsblok, dat van de rots was losgeraakt en op de centrale kloof rustte. Onder Karel V werden de nieuwe bastions van de vesting Gaetano gebouwd, die het heiligdom nog steeds omringen.Het huidige uiterlijk van de kerk is het resultaat van de 19e-eeuwse restauratie door de paters Alcantarijnen.Het complex van de "gespleten berg" ligt in de context van drie spleten in de rots. Links van de kerk is de afdaling naar de kloof Grotta del Turco. Aan de zijkant staan de Romeinse cisternen van de villa van L. Munazio Planco, niet ver van het mausoleum met dezelfde naam. Rechts van de kerk is een onoverdekte gang met de kruiswegstaties in majolica panelen op de muren, het werk van R. Bruno (1849): onder elk paneel staan verzen van Metastasio. Aan het einde is er een trap die leidt naar de centrale kloof in een bijzonder opvallende omgeving: de traditie schrijft de opening van de kloof toe aan de tijd van de dood van Christus, toen volgens de Schrift het voorhangsel van de Tempel van Jeruzalem werd gescheurd. Op de rechtermuur herinnert een Latijns couplet, met daarnaast een handafdruk, aan het wonderbaarlijke teken van een ongelovige Turkse zeeman, die, spottend met de vrome traditie van het ontstaan van de kloof, op de rots leunde, die onmiddellijk op wonderbaarlijke wijze verzachtte.Vlak voor de kapel van het kruisbeeld (14e eeuw) staat het stenen bed van de heilige Filippus Neri.
