Jaskinia Romito

Jaskinia Romito została odkryta w 1961 roku. Jest utworzony przez zewnętrzne schronienie, zdominowane przez obecność dużego głazu wyrytego na którym wyróżnia się imponująca postać Uro (Bos Primigenius) sprzed 14 000-12 000 lat i prawdziwa Jaskinia. Spójność i ciągłość serii stratygraficznych oraz znaczenie znalezisk sprawiają, że jaskinia i schronienie Romito są jednym z wiodących złóż wiedzy o prehistorycznych kulturach południowych Włoch w ostatniej części paleolitu. Jego sława w Europie związana jest przede wszystkim z świadczeniami pogrzebowymi i manifestacjami artystycznymi. Niektóre pochówki w niszach znajdują się ważne dokumenty, aby zrekonstruować praktyki i ideologie obrządku pogrzebowego; rzadko znajdują się miejsca, w jaskini, we Włoszech iw Europie, które szczycą się tak istotną dokumentacją pogrzebowych paleolitu. Wśród artystycznych przejawów znakomita postać Toro, już wzmocniona badaniami Paolo Graziosi w jego międzynarodowych publikacjach na temat sztuki epoki kamienia, jest uważana za jedno z figuratywnych arcydzieł epoki paleolitu. W pobliżu jaskini znajduje się Antykwariat z miejscem przyjęć dla zwiedzających i w którym działa usługa zwiedzania.