Obecność na płaskowyżu Matese co najmniej trzech jezior (Matese, Gallo i Letino) przyczyniła się do powstania wspaniałego siedliska przyrodniczego; dolina, w której się one znajdują, jest jedną z najpiękniejszych w Apeninach i jednocześnie jedną z najlepiej zachowanych pod względem krajobrazowym. Doprowadziło to do uznania jej za obszar specjalnej ochrony na mocy dyrektywy 79/409/EWG.Jezioro Matese, najwyżej położone jezioro krasowe we Włoszech, zbiera wody Monte Miletto i Gallinola i jest ważne ze względu na bogatą florę jeziorną złożoną z trzcin i bagien trzcinowych, które umożliwiają zatrzymywanie się i zakładanie gniazd przez wiele różnych ptaków wodnych. Jego znaczenie polega zarówno na aspekcie wodnym, jako zasilanie podziemnych warstw wodonośnych i rzek, jak i na wykorzystaniu energii wodnej.Jeziora Letino i Gallo powstały w wyniku spiętrzenia biegu rzek Lete i Sava i do dziś są wykorzystywane do celów hydroelektrycznych.Interesujący jest również biotop Le Mortine, obecnie Oaza WWF, dla której sformalizowano wniosek o ustanowienie Specjalnej Strefy Ochrony. Kormorany (Phaalcrocorax carbo) wykorzystują mezofilne lasy Oazy jako swoje nocne schronienie, a o zachodzie słońca na drzewach odpoczywa ich około 300, natomiast łyski (Fulica atra), gatunek przebywający na tym obszarze przez cały rok, liczą ponad tysiąc osobników, a dodatkowo zimują tu osobniki z krajów północno-wschodniej Europy.Na uwagę zasługuje również zimowy postój czapli białych (Casmerodius albus), których jest kilkanaście na nocnych grzędach w wysokich drzewach otaczających zbiornik.
