Uważany za najwybitniejszy barokowy kościół w Wiedniu, a także jedną z największych budowli miasta, Karlskirche jest poświęcony Świętemu Karolowi Borromeo, jednemu z wielkich kontrreformatorów XVI wieku. W 1713 roku, rok po ostatniej wielkiej epidemii dżumy, Karol VI, Święty cesarz rzymski, zobowiązał się do budowy kościoła dla swojego imiennika patrona, Karola Borromeo, który był czczony jako uzdrowiciel dla cierpiących na dżumę. Budowę rozpoczęto w 1716 roku pod nadzorem Antona Erharda Martinelliego. Joseph Emanuel Fischer von Erlach dokończył budowę w 1737 roku, wykorzystując częściowo zmienione plany. Pierwotnie kościół posiadał bezpośredni widok na Hofburg i był również, do 1918 roku, cesarskim kościołem parafialnym.
Jako twórca architektury historycznej, starszy Fischer von Erlach łączył najróżniejsze elementy. Fasada w Centrum, która prowadzi do ganku, odpowiada greckiemu portykowi świątynnemu. Dwie sąsiednie kolumny, wykonane przez Lorenzo Mattielli, znalazły model w kolumnie Trajana w Rzymie. Obok nich rozciągają się dwa pawilony wieżowe ukazujące wpływy baroku Rzymskiego (Berniniego i Borrominiego). Nad wejściem wznosi się kopuła nad wysokim bębnem, którą młodszy J. E. Fischer skrócił i częściowo przerobił.
Ołtarz główny przedstawiający Wniebowstąpienie Świętego został zaprojektowany przez starszego Fischera i wykonany przez Ferdynanda Maxmiliana Brokoffa. Obrazy ołtarzowe w bocznych kaplicach są autorstwa różnych artystów, m.in. Daniela grana, Sebastiano Ricciego, Martino Altomonte i Jakoba van Schuppena. Na wystawie znajduje się również drewniana figura św. Antoniego autorstwa Józefa Józefa.
Bibliografia: Wikipedia
