Katedra Świętego Michała Archanioła, znana również jako Duomo, jest owocem kilku języków artystycznych, dzięki renowacji i przeróbkom na przestrzeni wieków. Początek prac budowlanych katedry sięga 1129 R. pod Episkopatem Ranulfo i został ukończony pod Episkopatem biskupa Jana i, jak nie do opisania dzięki inskrypcjom umieszczonym na prawym, lewym i centralnym portalu katedry. To właśnie te elementy sprawiają, że katedra jest prawdziwym połączeniem różnych stylów architektonicznych, które jednak pochodzą z epoki średniowiecza. Kościół ma plan w kształcie krzyża łacińskiego, który wyróżnia się wyraźnym podziałem na dwa główne korpusy i ma dwa wejścia po bokach, jeden na Zachodzie, który wychodzi na Piazza Vescovado i który służy jako cmentarz do kościoła, jeden na południu, gdzie biegnie droga, która biegnie wzdłuż dzwonnicy. Po lewej stronie katedry znajduje się zabytkowa kaplica św. Jana Chrzciciela (wzmiankowana już w 1310 r.) z ołtarzem z marmuru z Carrary. Po prawej stronie katedry znajduje się Sacellum, a następnie biskupstwo z seminarium biskupiego.
