Katedra w Catanzaro znajduje się na miejscu pierwszej katedry, wzniesionej w 1121 roku w czasach normańskich i poświęconej Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej oraz apostołom Piotrowi i Pawłowi. Przeszedł przez wieki różne przeróbki: pierwszy w latach 500. poważnie uszkodzony z powodu trzęsienia ziemi w 1638 r., został przebudowany w 800 R. w stylu neoklasycystycznym; uszkodzony przez ostrzał i grabieże w latach II Wojny Światowej, w 1955 r., jeśli zaczniemy całkowitą przebudowę.
Dziś obiekt architektoniczny katedry Catanzaro ma trzy piękne brązowe drzwi na głównej fasadzie i trzy z boku z widokiem na Piazza Duomo; po prawej stronie znajduje się 42-metrowa dzwonnica zwieńczona brązowym posągiem Wniebowzięcia NMP. Wewnątrz katedry w Catanzaro można podziwiać Madonna Degli Angeli z Dzieciątkiem, ze szkoły Mesyńskiej z 1595 r., popiersie św. Witaliana, obecnego patrona miasta, umieszczone w kaplicy i, w absydzie, XVIII-wieczne płótno Wniebowzięcia NMP.
Za Katedrą Catanzaro znajduje się Kościół Różańcowy, znany również jako Kościół St. Domenico, konsekrowany w 1499 r.i odnowiony w następnym wieku. Dostęp do niego uzyskuje się z szerokich schodów przed fasadą przebudowaną po trzęsieniu ziemi. Wewnątrz, z unikalną nawą, znajdują się stiukowe dekoracje charakterystyczne dla baroku kalabryjskiego oraz posągi na filarach oddzielające nawy od transeptu. Wśród nich stoi Madonna della czystość 1613 Francesco Cassano, natomiast w transepcie po lewej stronie cenisz Madonnę del Rosario, stół flamandzki D. Hendrickzs.
