Catanzaro, stolica Kalabrii, jest powszechnie nazywane "miastem między dwoma morzami", ponieważ znajduje się między morzami jońskimi i Tyrreńskimi lub" miastem trzech wzgórz", ponieważ znajduje się na wzgórzach San Trifone (dziś San Rocco), biskupa (dziś Piazza Duomo) i zamku (dziś San Giovanni). W przeszłości było jednak nazywane "miastem trzech V" w odniesieniu do trzech jego specyficznych cech:
V San Vitaliano, patron stolicy, obchodzony jest corocznie 16 lipca.
wiatr V, ponieważ jest bity przez silne podmuchy wiatru w ciągu roku, emanujące z Morza Jońskiego i siły.
To ze starożytnej pamięci powiedzenie: "znalezienie przyjaciela jest tak rzadkie, jak bezwietrzny dzień w Catanzaro".
V aksamit, ponieważ był znanym ośrodkiem produkcji aksamitu i Damaszku od czasów Bizantyjczyków. Następnie, wraz z rozkwitem działalności, w 1519 r. opublikowano statuty sztuki jedwabiu Catanzaro, pierwszy zbiór przepisów technicznych i administracyjnych dla firm jedwabnych, nadal przechowywany w Izbie Handlowej. W XVIII wieku, w rzeczywistości, w Catanzaro mieli działalność ponad tysiąc setaioli pracujących na ponad tysiąc krosien rzemieślniczych. Między innymi wykonano ogromne ilości tkaniny damasceńskiej pochodzącej z upraw wykonanych z jedwabiu z Bachów z Syrii. Sława przekroczyła granice narodowe, był szczególnie popularny wśród Normanów i widział cesarza Fryderyka II w Szwabii, zagorzałym zwolennikiem sztuki.
