Top of the World
Romanesk Duomo, Santa Maria Assunta Katedrali, 1155 yılında Frederick Barbarossa tarafından yıkılan bir önceki kilisenin yerinde 1175 civarında başlamış, 1198 yılında Papa Innocent III tarafından kutsanmış ve 1216 ile 1227 yılları arasında tamamlanmıştır.İmparator tarafından yıkılan 11. yüzyıl kilisesi, 8. ya da 9. yüzyıldan kalma, Aziz Primian'a adanmış ve bugünkü Kutsal Emanetler Şapeli'nin altındaki mahzeni korunmuş olan daha eski bir kilisenin bulunduğu yerdeydi.Mevcut cephe, 1200 yılı civarında gerçekleşen bir genişletmenin sonucudur. İkinci dereceden dış rosoncini ve üç rosoncini, oval kör nişler ve üçüncü dereceden mozaik o zaman eklenmiştir. Alışılagelmiş "magister" yerine kendisine "doktor" demeyi tercih eden Solsternus (1207) tarafından imzalanan sonuncusu, "Meryem Ana ve Aziz Yuhanna arasında tahtta kutsanan İsa'yı" tasvir etmektedir.Umbria Online 12. yüzyıl inşaat evresine ait olan merkezi gül pencere Umbria'nın en zengin pencerelerinden biridir. Köşelerinde dört Evangelist'in sembollerinin yer aldığı bir kare içine yerleştirilmiş olup, ideal olarak beş küçük sütun ve iki telamondan oluşan kör bir galeri tarafından desteklenmektedir. Gül penceresinin üzerindeki kornişin küçük sütunlarının stili, 1491-1504 yıllarında Milanolu Ambrogio di Antonio Barocci ve Floransalı Pippo di Antonio tarafından eklenen, minberlerle çevrili beş kemerli revakla şaşırtıcı derecede uyumludur. Yan tarafında, savunma amaçlı olarak da kullanıldığı belgelenen, bazıları daha önceki piskoposluk yapılarından kalma büyük kare kesme taşlardan inşa edilmiş, 12. yüzyıldan kalma devasa çan kulesi yükselmektedir.Çan kulesi 1512-15 yıllarında Cola da Caprarola tarafından tasarlanarak eklenmiştir.Merkezi portalın yanında, 1198'den önceki inşaat döneminden kalma, zengin bir şekilde oyulmuş, 9. yüzyıl katedralinin duvarla çevrili girişi, Aziz Primian bulunmaktadır.1638 yılında Kardinal Francesco Barberini, 1608-1617 yılları arasında Spoleto piskoposu olan amcası Papa Urban VIII'in (Maffeo Barberini) de istediği gibi, Luigi Arrigucci'ye iç mekânı köklü bir şekilde Barok tarzına dönüştürtmüştür. Lorenzo Bernini (1640) tarafından yapılan bronz bir büstü, karşı cephedeki portalın üzerinde asılıdır. Barok yenileme sırasında koridorlar ve transept genişletilmiştir. Romanesk düzenden geriye sadece nefin mozaik zemini ve merkezi apsis kalmıştır.Roma'daki Piazza del Popolo ve Pincio'nun Klasisist mimarı Giuseppe Valadier, 19. yüzyıldaki bir başka müdahaleyle sunakları ve kapıları yaratmıştır. Sağda, Pinturicchio'nun (1497) değerli freskleriyle 1845 yılına kadar vaftizhane olarak kullanılan Piskopos Costantino Eroli Şapeli yer almaktadır. Bitişikteki Eroli mezar şapeli, Costantino Eroli tarafından başlatılan ve halefi Francesco Eroli tarafından tamamlanan Varsayım Şapeli'ne açılır.Filippo Lippi'nin freskleriyle apsis Çapraz tonozun dekorasyonu yakın zamanda Giovanni da Spoleto'ya (14. yüzyıl başları) atfedilirken, duvar freskleri Jacopo Siciliano'ya (1540-50) aittir. Transeptin sağ tarafında, Giovanni Francesco Orsini'nin, portiko mimarı Ambrogio Barocci (1500) tarafından yapılan, aslen Orsini Şapeli'nden gelen ve burada kötü bir şekilde yeniden bir araya getirilen mezar anıtı yer almaktadır. Karşısında, Spoleto'da apsisi fresklerken (1467-69) burada ölen Fra' Filippo Lippi'nin (*1406†1469) mezar anıtı yer almaktadır. Oğlu Filippino Lippi tarafından tasarlanan ve Lorenzo de Medici tarafından yaptırılan anıt, ancak 1490 yılında bilinmeyen Floransalı bir heykeltıraş tarafından yapılmıştır.Daha sonra kutsal alan ve 1626 yılında Giovanni Battista Mola tarafından eski kutsal alanın yerine inşa edilen En Kutsal İkona Şapeli, değerli mermerden bir sunakta, yaldızlı bakır folyonun kenarındaki bir yazıtın da tanıklık ettiği gibi, Bizans'ta işlenmiş Haghiosoritissa ikonografik tipinde Madonna'yı tasvir eden bir 11./12. yüzyıl Bizans tableti olan İkona'yı barındırmaktadır. İmparator Frederick Barbarossa tarafından 1155 yılında, katedrali yıktıktan sonra bir barış işareti olarak şehre bağışlanmıştır. Merkezi Romanesk apsiste, Filippo Lippi'nin muazzam fresk döngüsü yer alır; Fra' Diamante ve Pier Matteo d'Amelia, ustanın ölümüyle yarıda kalan 'Doğuş' tablosunu tamamlamış, 'Müjde', 'Dormitio' ve 'Bakire'nin Taç Giymesi' tablolarını yapmışlardır.Diğer sunaklarda olduğu gibi, Pius VI'nın hediyesi olan oryantal granitten dört sütunlu yüksek sunak da Valadier'e aittir.Papaz odasının solunda, 16. yüzyılın sonlarında inşa edilen ve 18. yüzyılın sonlarında dekore edilen Kutsal Ayin Şapeli yer almaktadır. Transeptin daha önceki bir genişlemesi olan Aziz Anne Şapeli, 14. yüzyıldan kalmadır ve 1597'de tamamen fresklerle süslenmiştir. 1644'teki genişleme sırasında bu freskler kesilmiş ve geçen yüzyılın sonunda, daha önceki 14. ve 15. yüzyıl dekorasyonunu geri getirmek için bu freskler kaldırılmıştır.Nefin sol tarafında, İkona ve diğer değerli giysileri oyma ve kakma dolaplarda saklamak için 1540 yılında eklenen Kutsal Emanetler Şapeli yer almaktadır; bu dolapların sadece ön kısımları kalmıştır, çünkü gövdeleri koro sıralarının yapımında kullanılmıştır. Yine aynı yazarlara, Giovanni Andrea di Ser Moscato ve Damiano di Mariotto'ya ait ahşap heykeller ve sunak cephesi (1545-54).Valadier'in sunaklarından sonra, katedraldeki en önemli sanat eserlerinden biri sol koridorun nişine yerleştirildi: Alberto So[tii] (1187) tarafından bir panele uygulanmış boyalı bir parşömen olan 'Haç', bu ustanın çevresinden yazarların fresklerinin ortaya çıkarıldığı Aziz John ve Paul Kilisesi'nden
