Kisha E San Françeskos, me ish manastirin fqinjë, ishte një nga komplekset E para Konvencionale që u ngrit në tokën e luçanës, në fakt portali i kishës mban datën 1307, një shenjë se në atë kohë kisha kishte funksionuar tashmë. Manastiri i të miturve Konventivë u mbyll më 1808 dhe kisha i kushtohej Shën Joachim (në nder të Murat). Kisha u rinovua në dekadat e para të shekullit të tetëmbëdhjetë, siç u provua nga baroke stucos, në një sallë para-ekzistuese me një model arkitekture të "hangarit" (tipike e kishave Françeskane të viteve të para). Aktualisht në ndërtesën e shenjtë janë vendosur disa vepra arti me rëndësi të konsiderueshme, të tilla si kori i drurit i 1645, tavani i drurit "gouaçe" (tempera në panel) i buonabitacoleze De Martino i 1745, disa kanavazhe të vlefshme.
