Klasztor św. Piotra w Lamosa

ały klasztor znajduje się w pobliżu Provaglio d'Iseo, w pobliżu drogi państwowej prowadzącej do jeziora. Budynek, ze swojej wysokiej pozycji, dominuje nad "ostrzami" Torbiere (torfowiska), od których pochodzi jego nazwa. Jest to niewielki kompleks budynków sakralnych i cywilnych położony na wzgórzu strzegącym niegdyś bagiennego terenu, od którego pochodzi określenie lamosa;Piękny romański kościół znajduje się na wzniesieniu i dominuje na zachód od wsi na rozległych torfowiskach, które od zawsze nazywano "lamosami", co wyjaśnia, dlaczego nazywa się go "in Lamosa". To dwaj bracia, Ambrogio i Oprando, z narodu lombardzkiego, jak deklarowali, w grudniu 1083 r. podarowali klasztorowi benedyktynów w Cluny mały kościółek ze wszystkimi dobrami, którymi go obdarzyli za sufragmenty swoich dusz.Dwanaście lat później powstał już przyległy klasztor, który w 1147 roku stał się kluniackim przeorem. Pierwotny kościół był już wtedy powiększony. Świadczą o tym różne ściany zewnętrzne. Obok pierwotnego XI-wiecznego apsydiolego dobudowano romańską nawę boczną. W XIII wieku dokonano nowych rozszerzeń w części, która obecnie jest obłożona terakotą, a w XVI wieku podwyższono apsydę środkową i ostatnią kaplicę. Tablica w języku łacińskim przypomina o przekazaniu kościoła w 1536 roku kanonikom regularnym z San Salvatore, którzy urzędowali w San Giovanni w Brescii. Obecnie zespół sakralny składa się z nawy głównej, północnej nawy bocznej z czterema kaplicami i dzwonnicy. Na południe od kościoła znajduje się krużganek. Nawa kończy się chórem apsydowym flankowanym przez dwa barokowe ołtarze ustawione w dwóch apsydach. Filary i ściany częściowo pokryte są freskami w dobrym stanie. W latach 60-tych i 70-tych XX wieku zespół uległ poważnym zniszczeniom nie tylko z powodu warunków atmosferycznych, ale również z powodu wandalizmu. W 1983 roku stary kościół i stojąca przed nim kaplica zostały przekazane parafii. Po odnowieniu dachu powstało stowarzyszenie "Amici di San Pietro" (Przyjaciele Świętego Piotra), które podjęło się już odnowienia i wzbogacenia klasztoru. Podczas ostatnich renowacji można było podziwiać drewniane dzieła Fantoniego.