Weź posąg Monco jako odniesienie (wszyscy Senigallijczycy będą wiedzieć, gdzie to jest), gdy tylko wejdziesz na ulicę po prawej stronie, natkniesz się na kościół z późnorenesansową ceglaną fasadą, dość surową i anonimową. Wejdź, a natychmiast zmienisz zdanie! Wnętrze jest barokowe, z sześcioma ołtarzami i doskonałym. Zaprojektowany przez architekta ducale Muzio Oddi, Kościół został konsekrowany w 1608 roku w imieniu Bractwa komunii i Krzyża aktywnie w pomaganiu najbardziej potrzebującym. Pierwotnym pomysłem było uczynienie go oratorium dla bractw, a jego struktura bardziej przypomina salę niż Kościół. Obecne są piękne dekoracje, w tym sztukateria, złoto, sześć ołtarzy bocznych i niezwykły kasetonowy sufit, arcydzieło odcieni między złotem a brązem.Ten mały i cenny Kościół zawiera wiele dzieł sztuki, w tym prawdziwy klejnot: ołtarz namalowany przez Federico Barocci w 1592 r., przedstawiający pochówek Chrystusa. Obraz przedstawia Chrystusa przyniesionego do grobu przez Józefa z Arymatei i Nikodema, niemal idealną kontynuację "sedymentacji", namalowaną wcześniej dla katedry w Perugii. W tle Góra Kalwaria i Pałac Książęcy Urbino. Zwróć uwagę na przedstawione postacie, jedną z głównych jest piękna Magdalena, której historia jest ściśle związana z miastem Senigallia. Jego relikwia została najwyraźniej przywieziona przez księżniczkę jako posag do małżeństwa z Senigallijczykiem. Relikt stał się tak sławny, że spowodował tak wiele osób, że narodził się szczery jarmark. Jarmark Magdaleny (dziś Jarmark św. Augustyna) odbywa się do dziś pod koniec sierpnia. Wśród bocznych ołtarzy wyróżnia się jeden poświęcony Santa Barbara, z dwoma lufami armaty, aby Oprawić obraz Świętego Mikołaja, patrona między innymi bombowców, którzy mieli szkołę w Rocca Roveresca. Jest to również organ zbudowany przez Gaetano Callido w 1775 roku i nadal funkcjonuje.
