Kościół Sant' Eligio Maggiore jest jednym z najwcześniejszych kościołów angińskich zbudowanych w Neapolu i jest jednym z przykładów południowego gotyku, który najbardziej przypomina gotyk za Alpami. Kościół, wraz ze znajdującym się obok szpitalem, został rozpoczęty w latach 70. XIII wieku za czasów króla Karola I Andegaweńskiego. Wieloboczna apsyda zwrócona jest na wschód, w kierunku Piazza Mercato, natomiast wejście do Kościoła znajduje się od prawej strony, przed łukiem ze słynnym Zegarem, z pięknym rozłożystym portalem z końca XIII wieku, jedynym tego typu w naszym Mieście, z pewnością dziełem francuskich mistrzów, z elementami zoomorficznymi i fitomorficznymi wyrzeźbionymi w silnym nawisie.Wnętrze ma trzy nawy, powiększone o czwartą w końcu XVI wieku. Pokrycie dachowe nawy i transeptu jest z drewnianych kratownic, natomiast nawy boczne i apsyda mają sklepienie żebrowe z żółtego tufu z członami piperno. Czwarta nawa, która była częścią dawnego szpitala, jest dostępna przez dwa duże łuki w stylu późnego renesansu. Można tu podziwiać fragmenty XIV-wiecznych fresków różnych autorów, w tym "mistrza z Kaplicy Lwicy" w San Pietro a Maiella.Na filarze na początku lewej nawy znajduje się fragment XIV-wiecznego fresku przedstawiającego świętego w tiarze, świętego papieża, którego identyfikacja jest niepewna. Najważniejszym zabytkiem jest "Monumentalne marmurowe obramowanie", przypisywane warsztatowi Malvito, datowane na 1509 r., kaplicy Zgromadzenia Lanii (rzeźników). W tym miejscu znajdował się duży terakotowy stożek ołtarzowy, namalowany przez Domenico Napolitano, przedstawiający Proroków i Sybilli, którego fragmenty, niedawno odrestaurowane, znajdują się w Muzeum San Martino w Neapolu.
