Kościół Santa Marina

Rzadkie i zdezorientowane są opowieści o Świętej, istnieje wiele legend o niej. Córka wdowca, który po śmierci żony przeszedł na emeryturę w klasztorze, pozostawiając córkę krewnym, Marina również weszła do klasztoru przebrana za mężczyznę o imieniu Marino. W dzień błagania zatrzymali się spać w gospodzie, podczas gdy córka karczmarza zaszła w ciążę z żołnierzem. Po odkryciu tego faktu młodzi obwinili Marino, który z tego powodu został wygnany z klasztoru. Gdy urodziło się dziecko tego ostatniego, przywieźli go do Marino i wyprowadzono z klasztoru. Gdy pewnego dnia Marino została ponownie przyjęta do klasztoru, musiała poddać się najcięższym nabożeństwom, które sprawiały, że chorowała aż do śmierci. Dopiero gdy została pochowana, ludzie zdali sobie sprawę, że w rzeczywistości jest kobietą i natychmiast czcili ją jako świętą. Również jej oskarżyciel ją czcił. Porwany przez demona, został uwolniony. Od tego dnia przejął kult św. Mariny. Wiele z nich to losy Świętego trupa Świętej Mariny, ale nikt nie wie, jak i kiedy została patronką Ritaldi Castel. Faktem jest, że to oddanie Świętemu jest wciąż żywe. We wnętrzu kościoła, w szklanej gablocie, znajduje się drewniana figura z małymi aniołkami. Trzyma dziecko i ma szlachetną, piękną i cierpiącą twarz. Po przeniesieniu parafii z kościoła parafialnego stała się ona głównym ośrodkiem powiatowych stowarzyszeń sakramentów i życia wiejskiego. Stary chór klasztorny był w stylu gotyckim, a także organy na poddaszu chóru, oba zniknęły. Prezbiterium (choć mówi się, że zostało zrujnowane), zostało podniesione o dwa stopnie i zamknięte łukiem, który opiera się na dwóch filarach. Pod starą podłogą siatki zwiedzający może znaleźć kryptę na spotkania esesmanów. Stowarzyszenie Sakramentów. Na prawo od niszy z freskiem Tiberio z Asyżu (uczeń Perugino). W Calaotta, wieczny Błogosławiony Chrystus jest przedstawiony w złotych obłokach z globusem w ręku i opalizującym łukiem; wokół dziewięciu serafów i dwóch małych aniołków. W centrum bębna znajduje się św. Katarzyna Męczennica Aleksandryjska z Tobiolo (i Rafaelem Archaniołem) po lewej i św. Sylwester i (nad martwym smokiem) po prawej stronie. Pod umywalką znajduje się pasmo z tekstem trudnym do odczytania. Po lewej stronie ołtarza głównego znajduje się kolejny poświęcony Madonnie del Soccorso. Na ścianie obraz Matki Boskiej z dużym gwiaździstym płaszczem, który uwalnia dziecko opętane przez demona pędzącego go liną. Przedstawiono również opuszczoną matkę i małą matę w jasnym krajobrazie z ludźmi i drzewami. Na zwoju poniżej znajduje się napis "Sancta Maria populo castri Ritaldi, 1509". Legenda opowiada o obrazie, który należy odnieść do prawdziwej historii, w której kobieta nie mogąca uśpić dziecka, wzywała diabła, ale raz żałowała, a potem błagała Dziewicę Maryję. Tablica jest przypisywana Melanzio z Montefalco. U dołu znajdował się krucyfiks z 300 roku i Ołtarz, ten ostatni został zburzony, a pierwszy przeniesiony do zakrystii. XIV-wieczny fresk w absydzie z wieloma świętymi. W kaplicy poświęconej św. Antoniemu Abate, fragmentaryczny cykl fresków oraz ołtarz poświęcony św. Marinie na ścianie obok zakrystii.

Źródło: "a Castel Ritaldi tra storia, arte e poesia" - Mario Tabarrini