Założony w XI-XII kościół S. Maria Maggiore ma fasadę z 1644 r.zbudowaną z okazji rozbudowy budynku. Zwróć uwagę na zworkę, ościeżnice z pięknym fryzem i obrotowe akanty portalu, pracę aktywnych lapicydów wśród secc. XII-XIII między Foligno i Bevagna i częściowo należą do maestranze spoletine. Kościół posiada krzyż łaciński i posiada nawę ze skrzydlatym dachem. W drugiej połowie XVII został wyposażony w siedem ołtarzy i bogatą dekoracje stiukową. Na ołtarzach liczne dzieła przypisywane wiekowi. XVII w. po prawej stronie wejścia marmurowy ołtarz Guya Titiena Flacco (dziś używany jako acquasantiera), obecny już w Santa Maria Maggiore od XV wieku, obok marmurowego Baptysterium w kształcie pissydy, dzieło Gasparino da Val di Lugano (1509-1511). Wzdłuż lewej ściany otwiera się drugi lewy ołtarz, kaplica Balloni, zamówiona w 1500 R. przez Troilo Balloni malarzowi Bernardino di Betto, znanemu jako Pinturicchio (Perugia, około 1452 r. – Siena, 11 grudnia 1513 r.). Podłoga zdobi fajansowy wystrój Deruty z 1566 roku. Kaplica jest całkowicie ozdobiona freskami artysty, zaczynając od żagli sklepienia z siedzącymi na tronie tyburtyńskimi, erytrejskimi, europejskimi, samijskimi sybillami; na lewej ścianie Zwiastowanie z autoportretem i podpisem Artysty. Przy tylnej ścianie-Kult pasterzy i przybycie Trzech Króli, przy prawej ścianie-spór między lekarzami w świątyni. Również wzdłuż lewej ściany należy zauważyć renesansową ambonę z piaskowca Simone da Campione (1545). Ołtarz główny pokryty ciborio (lub Trybuna) z kamienia Caciolfa Rocco Di Tommaso da Vicenza (1515). W Tondi; osiem terakotowych głów Giandomenico da Carrara: prorocy (1562). W przypadku kolumn, które otaczają absydę, dwa dzieła Perugino, po lewej "pobożność, św. Jana Teologa i Maria Magdalena", wyrzeźbiono z siedziby nieznanej (opera, datowana na 1521), a po prawej "Madonna z Dzieciątkiem, św. Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Własii", wyrzeźbiono z siedziby nieznanej (opera, datowana na 1521).
