Kościół San Pietro a corte został założony w epoce Longobardów, w 8 wieku naszej ery, przez księcia areki II, który przeniósł stolicę małej Longobardii z Benevento do Salerno. Obszar przydomowej struktury religijnej został zajęty w czasach Cesarstwa Rzymskiego z budynku spa, ponownie, a następnie w pierwszych wiekach ery chrześcijańskiej, jako miejsce kultu i cmentarza. Kościół stoi na obszarze znanym już w czasach rzymskich ad Curtim, z funkcją prywatnej kaplicy księcia i jest poświęcony świętym Piotrowi i Pawłowi.
Filary fundamentów kaplicy Palatynowej opierają się na ozimkach Term Rzymskich, pochodzących z wieku Flawiusza Trajana, III wieku naszej ery.C., starożytny budynek miał około 13 Metrów wysokości i był przykryty sklepionymi sufitami i sklepieniami. Początkowo pomieszczenie było oświetlone dużymi oknami. W pierwszych wiekach ery chrześcijańskiej, następnie w budynku ponownie wykorzystywany jako klasa Religijna, o czym świadczą inskrypcje pochodzące z okresu od V do VIII wieku naszej ery.C.. Za panowania Arechi sklepienia zostały zburzone, a budynek termiczny podzielony na dwa pokoje oddzielone przegrodą. Nad nim zbudowano poddasze kaplicy palatyńskiej.
Kościół ma zatem cztery główne warstwy: rzymski budynek termalny; wczesnochrześcijańska Eklezja; kaplica pałacu lombardzkiego i wreszcie średniowieczny pałac publiczny. Budynek był w rzeczywistości miejscem obrad Parlamentu w XIII wieku i odbywała się w nim uroczysta ceremonia wręczenia dyplomów w Szkole Medycznej w Salerno.
Kościół składa się z pojedynczej nawy zakończonej półkolistą absydą, zbudowanej w miejsce pierwotnej prostokątnej absydy podczas XVI-wiecznej renowacji. Interwencja ta, przeprowadzona około 1576 r., jest przeprowadzana z woli opata Decio Caracciolo, a także obejmuje budowę obecnych schodów dostępu do kościoła.
Romańska dzwonnica, która stoi po północnej stronie kościoła, została do niej przyłączona z woli księcia Guaimaro II około 920 RNE, o czym świadczy Chronicon Salernitanum, chociaż ostatnie wykopaliska sugerują, że obecna Dzwonnica pochodzi z epoki po 10 wieku.
Do ściany kompleksu religijnego przylega niewielka kaplica poświęcona św. Annie. Na południowej ścianie kaplicy przylegającej do św. Piotra znajduje się XVI-wieczny obraz przedstawiający św. Anne z dziewicą i dwoma świętymi. (MIBACT)
