Kościół Santa Maria del Pozzo

Prawdziwy kościół poświęcony Madonnie o tej samej nazwie to nie ten widoczny dla oczu przechodniów, ale ten poniżej, który został zasypany po powodzi z 1488 roku, która podniosła poziom ulicy o kilka metrów.Natomiast obecny kościół został zbudowany w 1333 roku na polecenie króla Neapolu, Roberta Andegaweńskiego, na cześć ślubu jego siostrzenicy Giovanny I z Andrzejem Węgierskim, synem króla Karola Umberta. Ponadto, niedaleko, sam Robert Andegaweński kazał wznieść mały kościółek ku czci "Matki Boskiej", aby uczcić to wydarzenie.Pochodzenie określenia "studnia" dla Matki Bożej jest różne: obraz Matki Boskiej w studni rzymskiej willi; starożytne przedstawienie Madonny; studnia w Villa Paradiso; studnia w antycznej kaplicy.ZewnętrznieGórna część fasady, pochodząca z XVI wieku, jest jedynym obszarem, który był kilkakrotnie odnawiany.Pierwotnie była ona w stylu romańskim i została zmodyfikowana w 1968 roku. Znajduje się w niej łukowy balkon spoczywający na kolumnach i duże okno różane nad nim. Jego renowacja została powierzona Gregorio Pecchia, ówczesnemu gwardianowi.Dolna część składa się z trzech szarych łuków tufowych wspartych na kolumnach z kapitelami w stylu korynckim. Poprzedzają one duży drewniany portal, cały ozdobiony panelami. W centrum wyraźnie widoczny jest herb aragońskiej rodziny królewskiej. Obszar krypty był pierwotnie starożytnym pronaosem przeznaczonym dla kościoła, utworzonym przez portyki wsparte na kolumnach i sklepieniach krzyżowych. Dziś krypta charakteryzuje się dziełami sztuki przedstawiającymi Matkę Boską.Budynek sakralny jest flankowany przez dzwonnicę w stylu romańskim i jest jedyną strukturą, która nie została jeszcze zmodyfikowana przez człowieka. Charakteryzuje się czterema poziomami o zmniejszającej się wysokości, dużym zegarem w centrum całości i metalowym krzyżem na czubku kuli na szczycie. Teren za dzwonnicą zajmuje stary piec, który ze względu na swój cuspowy kształt kojarzony jest z inną, istniejącą w przeszłości dzwonnicą.WnętrzeChociaż kościół pochodzi z czasów Angevin, istnieją pewne freski i kolumny, które poprzedzają strukturę, pochodzącą z XI wieku. W rzeczywistości mówi się, że tam, gdzie dziś stoi budynek, znajdowała się niegdyś świątynia poświęcona Jowiszowi Summano, która wraz z nadejściem chrześcijaństwa została przekształcona w kościół, w którym wyznawano nową religię. Inna hipoteza jednak wywodzi starożytną architekturę i malowidła z podziemnej kaplicy. W rzeczywistości w podłodze znajduje się klapa, która służyła do przechowywania kości zmarłych.Kościół, niegdyś bogaty w ołtarze ozdobione kandelabrami i malowidłami, składa się z jednej nawy z beczkowym sklepieniem otwierającym się na ślepe nisze. Z sali można również zejść do tzw. studni, w której znajduje się obraz Santa Maria del Pozzo, lub Santa Maria del Latte, ponieważ przedstawia on Matkę Boską ssącą Dzieciątko. Obraz ten jest umieszczony w stiukowej ramie umieszczonej w marmurowym ołtarzu. Są też inne obrazy, które jednak coraz bardziej blakną z powodu wilgoci.Studnia była wentylowana przez mały świetlik, a obok niej znajdowała się inna kaplica (której dziś nie można zwiedzać), w której do dziś znajduje się XIV-wieczny obraz przedstawiający scenę Ukrzyżowania. Cysterna ta była prawdopodobnie częścią starożytnych willi rzymskich w mieście, używana do przechowywania wina.Według tradycji, tego rodzaju tunel był używany przez królową Joannę jako droga ucieczki podczas przelotnych spotkań miłosnych.ApsydaJest to najstarszy obszar kościoła. Jej znaczenie wynika z czterech warstw obrazowych, które z czasem następowały po sobie.Pierwsza warstwa Jest to bizantyjskie malowidło przedstawiające Wniebowstąpienie.Druga warstwa Jest to udoskonalenie pierwszej, do której dodano napisy.Trzecia warstwa Przedstawia "Matkę Bożą" siedzącą na tronie z synem w ramionach i apostołami wokół niej. Na tym obrazie Matka Boża ukazana jest z koroną na głowie, stąd inne przypisywane jej imię - Maria od Korony lub Ukoronowana.Czwarta warstwaPrzedstawia Niepokalane Poczęcie z otaczającymi Ją aniołami.Arcydzieła KościołaW budowli znajduje się wiele artystycznych piękności, niektóre nawet z czasów aragońskich.Godne uwagi są malowidła po lewej stronie nawy, których tematem są sceny ze Starego i Nowego Testamentu.Na górze znajduje się seria dekoracji przedstawiających rany Jezusa Ukrzyżowanego, a w centrum herb franciszkański z tarczą. Posadzka, pochodząca z XV wieku, wykonana jest z płytek majolikowych.U stóp absydy znajduje się nagrobek patrycjusza Paolo Capograsso z jego naturalnej wielkości wizerunkiem. Od XVIII wieku kościół był wykorzystywany jako hypogeum, a grobowce szlachty są umieszczone wzdłuż bocznych ścian absydy.Obok obszaru studni wyraźnie widać naturalnej wielkości obraz Ukrzyżowania i okrągłą stułę.