Kościół parafialny św. Piotra Apostoła, położony w centrum średniowiecznego rdzenia Minturno, jest budowlą, którą niełatwo datować. Został wzniesiony przez papieża Leona III (795-816) około IX wieku i przebudowany w XII wieku. Budynek, który był kiedyś katedrą, znajduje się w centrum średniowiecznej wioski. Fasada ma szerokie kamienne schody blokowe i charakteryzuje się narteksem z nierównymi ostro zakończonymi łukami. W prothyrum znajduje się dzwonnica.Plan parteru jest w kształcie krzyża łacińskiego z trzema nawami. Charakterystyczne jest drewniane sklepienie kasetonowe z centralnymi panelami i rozetami. W centrum wyraźnie widać herb papieski. Po prawej stronie znajduje się Kaplica Sakramentów, dzieło barokowe. Na tylnej ścianie znajduje się obraz Ostatnia Wieczerza, autorstwa szkoły Andrea da Salerno, znanego jako Sabatino.Szczególną wartość artystyczną ma Pergamum, gdzie na dwóch bocznych parapetach znajdują się płaskorzeźby przedstawiające biblijny epizod połknięcia i odrzucenia Jonasza przez pismo. Po prawej stronie ambony znajduje się herb Minturno pochodzący z 1618 roku. Obok znajduje się świeca paschalna (1264), która stoi na eleganckim kandelabrze również ozdobionym mozaiką w stylu geometrycznym, z XIII wieku. W absydzie, wspartej na piszczałkach organowych, znajduje się XIII-wieczny fresk przedstawiający "Virgo Lactans" - Matkę Bożą Łaskawą, ogłoszoną 6 września 1850 r. opiekunką miasta. Za ołtarzem znajdują się pozostałości fresków z około 1400 roku. Do kościoła przylega Congrega poświęcona św. Filipowi Neri.
