Świadek tysiącletniej cywilizacji chłopskiej, Hypogeo Crusher jest integralną częścią kultury gospodarczej i społecznej starożytnej ziemi Otranto. Przywiązano do niego nadzieję znacznej części populacji, która przetwarzając oliwki starała się radzić sobie z trudnościami codziennego życia. Kruszarki hipogejowe wyjątkowo wyraźnie zachowują oznaki silnej i cierpliwej ręki człowieka: bardziej znanym powodem, dla którego Kruszarka wyrzeźbiona w kamieniu, w porównaniu z tym zbudowanym na parterze, była potrzeba ciepła. Olej zasadniczo staje się twardy do sześciu stopni: dlatego, aby ułatwić ekstrakcję, konieczne było, aby medium, w którym występuje wyciskanie oliwek, było ciepłe. Co można było zapewnić tylko w podziemnym otoczeniu ogrzewanym, co więcej, specjalnymi piecami, które były budowane wewnątrz tych konkretnych rodzajów kruszarek. Wraz z tym aspektem są one jednak uważane za inne z natury czysto ekonomiczne. Koszt pracy w celu uzyskania wykopanego środowiska był stosunkowo niewielki, ponieważ nie wymagał prac budowlanych wykwalifikowanego personelu, a jedynie siły ręki i nie zakładał kosztów zakupu i transportu materiału budowlanego. Ponadto Kruszarka hypogeo miała tę zaletę, że pozwala na szybkie i bezpośrednie opróżnianie worków z oliwkami w zawieszonych komórkach przez otwory znajdujące się na środku łuku, oszczędzając tym razem czas i pracę. Uprawa drzewa oliwnego na terenie Mesanyi w szczególności determinowała na przestrzeni wieków kwitnienie w starożytnym mieście serii kruszarek hipogejskich. Wśród nich należy zwrócić uwagę na ten, który znajduje się pod niedawno odrestaurowanym Palazzo Guarini. Przywrócenie tego środowiska świadczy w dużej mierze o znaczeniu, jakie było w przeszłości wydobycie ropy naftowej w Mesagne. Kruszarka ma układ przegubowy, z przeważnie mieszanym schematem: Centralna przestrzeń jest zasadniczo zajęta przez kamienie młyńskie do mielenia oliwek. Wokół niego rozwijają się pomieszczenia pomocnicze, w których nadal można obserwować starożytny piec do ogrzewania. Z biegiem lat postawiono hipotezy dotyczące datowania artefaktu, poprzez analizę porównawczą metod budowlanych i użytych materiałów, przypisując go epoce bizantyjskiej, chociaż łuk, prawdopodobny dostęp do innych mediów, sięga późnego średniowiecza. Bardziej nowoczesne sklepienia beczkowe, na których spoczywa XVI-wieczna struktura budynku, są nadal widoczne zbiorniki do zbierania ropy i pomieszczenia dla pracowników zajmujących się przetwarzaniem. Ta Kruszarka hypogeo jest jedną z 28 rozrzuconych po historycznym centrum miasta, z których kilka zostało niedawno odkrytych.
