Krzywą Wieżę w Pizie

Krzywa Wieża w Pizie jest jednym z najbardziej fascynujących i znanych na całym świecie włoskich zabytków, podziwianych za niezwykłą elegancję swojej struktury architektonicznej, jak również za jej niezwykłe nachylenie.Założona w 1173 r. jako dzwonnica dołączona do katedry (rozpoczętej w 1064 r. przez architekta Buscheto) i baptysterium (rozpoczętego w 1152 r. przez architekta Deotisalvi) na "Piazza dei Miracoli", "krzywa wieża" jest powszechnie uważana za dzieło Bonanno.W rzeczywistości, podczas niektórych wykopalisk prowadzonych w XIX wieku, u podstawy wieży znaleziono urnę z tym nazwiskiem, która miała nawiązywać do budowniczego wieży.Uczeni zaproponowali, aby Bonanno, o którym mowa w urnie, utożsamiać ze słynnym piskim rzeźbiarzem o tym samym nazwisku, autorem brązowych drzwi katedry w Pizie (z których jedne na fasadzie, datowane na 1179 r., zaginęły, natomiast drugie, tzw. Porta di S. Ranieri, zachowały się i są widoczne na zewnątrz południowego transeptu) oraz drzwi katedry w Monreale (datowane na 1185 r.).Jednak już po 12 latach (1185) pojawiły się pierwsze oznaki osiadania gruntu, co spowodowało przechylenie wieży i zatrzymanie prac w połowie trzeciego piętra.Budowa została wznowiona dopiero w 1275 roku przez Giovanniego di Simone i ukończona w drugiej połowie XIV wieku.Wraz z baptysterium, dzwonnica stanowi jeden z pierwszych zabytków, w których wielka nowość języka architektonicznego wyrażonego w pobliskiej katedrze została przyswojona i ponownie zaproponowana kilka lat później.Na planie koła ponownie proponuje motyw otwartych loggii z łukami na kolumnach, który będzie jednym z najszczęśliwszych motywów pisańskiej architektury romańskiej. W pierwszym rzędzie u podstawy znajduje się motyw, również zaczerpnięty z Duomo, ślepych arkad na półkolumnach obramowanych lozengami. U góry kończy się on cylindryczną dzwonnicą o mniejszej średnicy niż centralny korpus wieży.Nad drzwiami wejściowymi znajdowała się rzeźba Madonny z Dzieciątkiem, przypisywana Andrei Guardiemu, a obecnie znajdująca się w Museo dell'Opera del Duomo. W ostatnich latach Wieża w Pizie została poddana pracom stabilizacyjnym, które zmniejszyły jej nachylenie: z drugiej strony, osiadanie gruntu jest zjawiskiem, które dotyka również innych pisańskich zabytków, takich jak dzwonnice kościołów S. Michele degli Scalzi i S. Nicola.