Latarnia morska na Przylądku Żelaznym

Zbudowany w 1858 r., a ukończony w 1861 r., składa się z okrągłej wieży spoczywającej na dwupiętrowym budynku, w którym mieszkają farerzy i ich rodziny. Znajduje się na cyplu o wysokości około 40 m, na północ od przylądka z widokiem na Costa Smeralda.Obiekt składa się z cylindrycznej wieży wyrastającej z dwupiętrowego białego budynku, w którym znajdują się kwatery faristi. Wieża o wysokości 18 m zwieńczona jest wieloboczną latarnią z płaskimi szybami, z optyką soczewkową dla światła stałego o zmiennej jasności od 30s do 30s, o zasięgu 17 m, obejmującą sektor morski od Punta Sardegna do Capo Figari, z pojedynczym źródłem światła latarni olejowej. W 1912 roku zastąpiono ją instalacją żarową na oparach ropy naftowej.W 1932 r. stary system soczewkowy został zastąpiony obrotowym układem optycznym o średnicy ogniskowej 750 mm, zmodyfikowanej charakterystyce światła w grupach po 3 białe błyski, zasięgu światła 31,5 M i zasięgu geograficznym 19,3 M.W 1938 roku źródło światła w postaci pary naftowej zastąpiono elektryczną lampą żarową o mocy 1500W/80V, zasilaną przez trzy autonomiczne zespoły prądotwórcze o mocy 5Kw.Obecnie pracuje z obrotowym układem optycznym o ogniskowej 375 mm, emituje grupę 3 białych błysków co 15s, źródłem światła jest lampa halogenowa o mocy 1000W/110V z sieciowym źródłem prądu.