Latarnia Morska Victory znajduje się w Trieście i została zbudowana między 15 stycznia 1923 r.a 24 maja 1927 r. według projektu włoskiego architekta Arduino berlama. Oprócz pełnienia funkcji latarni morskiej do nawigacji, oświetlania Zatoki Triestskiej, pełni również funkcję pomnika upamiętniającego poległych na morzu podczas I wojny światowej, o czym świadczy napis umieszczony na jej podstawie: "świecić i pamiętać poległych na morzu" Pomnik został zbudowany na Poggio Di Gretta, na wysokości 60 metrów nad poziomem morza, na starożytnych budowlach austriackiego Fortu Kressich z 1854 roku. Początkowo projekt Berlam został zmieniony, po gorącej debacie, przez architekta Guido Cyrilli, który kierował lavori.Il podstawa budowli składa się z kamieni z Istrii i Krasu, odpowiednio kamienia Orsera i kamienia Gabriego. Następnie wysoko i majestatycznie wznosi się kolumna, która trzyma na jej szczycie brązową i Kryształową klatkę strzegącą latarni morskiej. Ostatecznym kształtem jest celowo odwrócony pakiet littorio. Jest to dzieło rzeźbiarza Giovanniego Maiera (Triest, 1863-1943) brązowa statua skrzydlatego zwycięstwa, która wieńczy szczyt lampy, oraz posąg marynarza, który zdobi przód latarni morskiej. Dwa posągi mają odpowiednio 7,2 i 8,6 metra wysokości. Sercem projektu jest ancora, popularnie uważana za kuter torpedowy Bold, który był pierwszym włoskim statkiem Royal Navy, który wszedł do portu w Trieście w 1918 roku, a w rzeczywistości jest kotwicą R. N. Berenice. Przy wejściu do latarni znajdują się dwa pociski austriackiego pancernika Viribus Unitis.
