Top of the World
7 More London Riverside jest ostatnim i największym budynkiem w ramach More London masterplan i stanowi nową 10-piętrową, zrównoważoną siedzibę PricewaterhouseCoopers LLP. W budynku zastosowano szereg strategii oszczędzania energii. Oprócz wysokowydajnej fasady zaprojektowanej z myślą o cieniu i izolacji, Budynek wyposażony jest w słoneczne panele ciepłej wody użytkowej, zielone dachy oraz w pełni zautomatyzowane systemy zarządzania budynkiem i pomiarowe. Instalacja trójgeneracyjna CCHP (Combined Cooling Heating & Power) zapewnia niskoemisyjne źródło chłodzenia, ciepła i energii elektrycznej, co skutkuje o 55% mniejszą emisją CO2 niż wymagana zgodnie z przepisami budowlanymi z 2006 r. Część L2.
Widoczny ze wszystkich stron budynek nie ma oczywistego "frontu" lub "tyłu", dlatego szczególną uwagę zwrócono na elewację, przyjmując charakterystyczną obecność w planie głównym. Zygzakowate fasady zasłaniają wnętrza, ale pozwalają na przenikanie światła dziennego przez podłogi biurowe. Sekwencja zewnętrznych żaluzji ożywia przeszklone fasady, wychwytując i wyświetlając światło i kolory wewnątrz, tworząc błyszczący efekt na zewnętrznej skórze budynku. Aby jeszcze bardziej zmaksymalizować światło dzienne i widoki, symetryczne skrzydła budynku otwierają się w kierunku rzeki, aby odsłonić otwarty okrągły Bęben u jego rdzenia. Trzy zakrzywione mosty, na poziomach 2, 5 i 8, łączą dwa skrzydła, podczas gdy elewacja Południowa spada do 7 pięter w stosunku do wysokości budynków wzdłuż ulicy Tooley Street.
Wewnętrzne atrium o potrójnej wysokości pełni funkcję centralnego placu dla najemców budynku – przestrzeni, w której potencjał sztuki oraz rozmieszczenie wind i mostów odzwierciedla zewnętrzne życie More London. Schody ruchome wznoszą się na antresolę z salami konferencyjnymi dla klientów i zapleczem rozrywkowym, a bank Wind przenosi pracowników bezpośrednio z poziomu gruntu na piętra biurowe. Dwa świetliki oświetlają przestrzeń i zapewniają skupienie na okrągłym tarasie krajobrazowym powyżej, który tworzy jeden z kilku ogrodów na dachu. Oprócz zielonego dachu na dolnej południowej elewacji, budynek zawiera dach z gruzu, aby symulować siedlisko, które przyciągało ptaki podczas wojny w Londynie, ale od tego czasu zostało wyparte przez nowoczesny rozwój.
