Fornleifagarðurinn í Longola er einn af földum fjársjóðum Kampaníu. Uppgötvun þess átti sér stað fyrir algjöra tilviljun í nóvember árið 2000, þegar hrúgur af úrgangsjarðvegi fundust á urðunarstað milli Sarno og San Valentino Torio. Þetta land innihélt leir, dýralíf og tréleifar frá frumsögulegum tímum. Eftir að hafa tilkynnt fornleifaeftirlitinu í Pompeii byrjaði hópur fornleifafræðinga, samræmdur af Dr. Caterina Cicirelli, að grafa upp svæðið.Við uppgröftinn fundust óvenju mikilvægir fundir, þar á meðal röð byggða sem liggja hver ofan á aðra, allt frá háþróaðri áfanga miðbronsaldar til byrjun sjöttu aldar. f.Kr., kennd við Sarrasti fólkið. Þökk sé þessari uppgötvun var hægt að brúa þekkingarbilið á milli stiga bronsaldar og undirstöðu Pompeii.Byggðin, sem hefði að öllum líkindum gegnt hlutverki árhafnar á bökkum Sarno-árinnar, einkenndist af mörgum litlum manngerðum hólmum, kreista inn í möskva sunds af ýmsum stærðum, afmörkuð af liðskiptum fyllingum/innilokunarkerfum sem samanstanda af af nokkrum röðun staura og spuna sem reknar eru lóðrétt í jörðina og/eða raðað lárétt. Viðurinn sem kom fram í dagsljósið var í frábæru ástandi og fundust leifar af kofum og nokkrum bátum.Frá uppgötvun steingervinga- og steingervingaleifa var hægt að endurgera umhverfissamhengið sem einkennist af tilvist eikarskóga og miklu dýralífs, þar á meðal villisvín, birnir, rjúpur, dádýr o.fl. Heimamenn höfðu góðan skilning á vökvavirkjun og þekkingu á þeim efnum sem hægt var að nota til að byggja hús. Yfirborð hólmanna hafði verið endurheimt og hækkað nokkrum sinnum í gegnum aldirnar með mismunandi aðferðum. Uppgötvun á fjölmörgum hálfgerðum hlutum í almennri notkun og tengdum vinnsluúrgangi eins og bronsi, járni, gulbrún og glermauki, staðfesti hæfileika þessa samfélags við vinnslu þessara efna og við skipti á virtum vörum.Fræðimenn halda því fram að svæðið hafi verið yfirgefið vegna flóðs sem varð í byrjun sjöttu aldar. f.Kr. og að einmitt af þessum fólksflutningum ásamt íbúa í efri dal Sarno hefðu hinar fornu borgir Pompeii og Nuceria getað fæðst. Fornleifagarðurinn í Longola er því einstakur vitnisburður um líf og menningu þessara fornu samfélaga.